نظریه پخش و بازتاب انقلاب اسلامی - ebrahim barzegar (Faṣlnāmah-i Pizhūhish-i Huqūq-i ̒Umūmī, 2003)
«نظریهء پخش»یا«اشاعه»یکی از نظریه‌های رایج در باب توضیح چگونگی‌ انتظار نوآوری‌ها و گسترش ایده‌ها و اندیشه‌هاست.هرچند خاستگاه اولیه این نظریه در رشته جغرافیای انسانی است،اما در موضوعات رشتهء علوم سیاسی و روابط بین‌الملل نیز کمابیش به کار گرفته شده است.معمای چگونگی اشاعه و بازتاب انقلاب اسلامی در سطح‌ تحلیل منطقه‌ای و سطح تحلیل بین‌المللی،و جستجوی الگئی تبیین مناسب،محقق را بر آن‌ داشت تا توان نظریهء پخش را در بازتاب منطقه‌ای و بین‌المللی انقلاب اسلامی موردسنجش‌ قرار دهد.آنچه می‌خوانید،کوششی است در جهت سازماندهی نظری و قالب‌بندی انبوه‌ مواد خام در باب تأثیر انقلاب اسلامی بر سایر کشورها و مناطق که براساس نظریهء پخش‌ صورت گرفته است.