بررسی پایایی نسبی و مطلق چندی از آزمون های پردازش شنوایی فارسی برای گوش دادن دایکوتیک و بازشناسی گفتار در حضور نویز در کودکان بهنجار ۱۲-۶ ساله - الهام مرادی جو; محمد ابراهیم مهدوی; هما زرین کوب; سید مهدی طباطبایی (Ṭibb-i Tavānbakhshī, 2017)
مقدمه و اهداف ارزیابی پردازش شنوایی در کودکان به وسیله آزمونهای ویژه با حساسیت تاییدشده انجام میشود. برای هر آزمون ساخته یا بومیسازیشده باید مدارکی برای اثبات پایایی قابل قبول آن وجود داشته باشد. اخیرا دو آزمون شنوایی دایکوتیک و دو آزمون بازشناسی گفتار در حضور نویز از آزمونهای پردازش شنوایی به زبان فارسی ساخته شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی پایایی بازآزمایی آزمونهای نامبرده در کودکان بهنجار انجام شد. مواد و روش ها مطالعه مشاهدهای-تحلیلی حاضر بر روی چهل کودک ۱۲-۶ ساله از دو مدرسه ابتدایی در شهر تهران انجام شد. معیارهای ورود به مطالعه شامل: راستدست بودن، حساسیت شنوایی محیطی طبیعی (20>دسیبل HL در محدوده فرکانسی ۴۰۰۰-۵۰۰ هرتز) و عملکرد تحصیلی طبیعی بودند. آزمونهای شنوایی بازشناسی کلمات و اعداد فارسی در نویز و آزمونهای کلمات و جملات رقابتی فارسی در دو جلسه با شرایط مشابه با فاصله زمانی چهل و پنج روز انجام شد. هر دو شاخص پایایی نسبی و مطلق محاسبه گردید. یافته ها میانگین آزمونهای بازشناسی شنوایی کلمات و اعداد فارسی در نویز بین دو جلسه آزمون و بازآزمون تفاوت معناداری نشان ندادند. آزمونهای شنوایی دایکوتیک در جلسه بازآزمون به طور معناداری بهبود امتیاز نشان دادند. ضریب پایایی درون ردهای برای آزمونهای بازشناسی شنوایی کلمات و اعداد فارسی در نویز 65/.-6/. و برای آزمونهای شنوایی دایکوتیک 9/.-6/. به دست آمد.آزمونهای بازشناسی اعداد فارسی در نویزو بازشناسی کلمات رقابتی، پایایی مطلق بالاتری را در مقایسه با آزمونهای بازشناسی کلمه در نویز و بازشناسی جملات رقابتی به ترتیب نشان دادند. نتیجه گیری هرچند عملکرد کودکان در جلسه بازآزمون برای آزمونهای دایکوتیک اندکی بهتر شده است، با این حال به نظر میرسد که آزمونهای پردازش شنوایی مورد استفاده در مطالعه حاضر از پایایی آزمون-بازآزمون کافی در کودکان بهنجار برخوردارند.