Özürlü Sağlık Kurulunda Değerlendirilen Çocuklarda Ağır ve Sürekli Özürlülüğün Yordayıcıları: Tek Merkezli Bir Çalışma - Gülen GÜLER AKSU; Pelin DAĞ; Meryem Özlem KÜTÜK; Ali Evren TUFAN; Fevziye TOROS; Didem DERİCİ YILDIRIM; Ali BİÇER (Düzce Tıp Fakültesi Dergisi, 2020)
Amaç: Bu çalışmanın amacı özürlü sağlık kurullarında değerlendirilen çocuklarda ağır ve sürekli özürlüğü belirlemek ve ağır ve sürekli özürlülüğün yordayıcılarını değerlendirmektir.Gereç ve Yöntemler: Bir üniversite hastanesinin özürlü sağlık kuruluna 2013-2018 yılları arasında başvuran 1482 çocuğa ait kayıt geriye dönük olarak değerlendirildi.Bulgular: Çocukların yarısından fazlasında (%52,2) bir psikopatoloji saptandı. Olguların %83,5’i ağır özürlü ve %66,5’i ise sürekli özürlüydü. Ağır özürlü olan çocuklarda psikiyatrik, pediatrik, nörolojik, ortopedik bozukluklar ve kulak burun boğaz ile ilişkili bozukluklar görülme olasılığı anlamlı şekilde daha fazlaydı. Pediatrik, oftalmolojik ve kardiyak bozuklukları olan çocuklar arasında sürekli özürlülük anlamlı şekilde daha fazla iken, psikopatolojisi olan çocuklarda sürekli özürlülük görülme olasılığı anlamlı olarak daha düşüktü. Mental retardasyon/entelektüel gelişimsel bozukluk düzeylerinin sürekli özürlülük oranları açısından çift yönlü karşılaştırmalar ile farklılaşması ağır mental retardasyon/entelektüel gelişimsel bozukluğun ana faktör olduğunu ortaya koymuştur. Ağır özürlülük 8 yaşından küçük çocuklar arasında anlamlı şekilde daha yaygın iken sürekli özürlülük ise 3 yaşından büyük çocuklar arasında daha yaygındı. Psikopatolojisi olan çocuklarda ağır özürlülük görülme olasılığı 4,1 kat daha fazlaydı ve bu durum mental retardasyon/entelektüel gelişimsel bozukluğu olanlar için 15,3'e kadar yükselmiştir.Sonuç: Bu çalışma özürlü sağlık kurullarında sürekli ve ağır özürlülük kararlarını etkileyen faktörleri değerlendiren ilk çalışmadır. Genellenebilirliği düşük olmasına rağmen kapsamlı sonuçlar elde edilmiştir. Çocuklarda sürekli ve ağır özürlülükle ilişkili faktörlerle ilgili tutarlı raporların verilebilmesi adına daha fazla ve çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.