Ауылшаруашылығы өндірісін аумақтық ұйымдастыру: теориясы мен әдістемесі. Территориальная организация сельскохозяйственного производства: теория и методология. - A. L. M. S. Kazambaeva Tarshilova (Хабаршысы. Экономика сериясы, 2016)
Мақалада ауыл шаруашылығын аумақтық ұйымдастырудың теориялық және әдістемелік жақтары қарастырылған. Авторлар ауыл шаруашылығы саласын аумақтық орналастырудың негізгі бағыттарын қамтитын, сонымен қатар белгілі бір және жеке сұрақтарын қамтитын бірнеше теорияларды қарастырған (мысалы, ауыл шаруашылығының табыстылығы мен мамандануына ауылшаруашылық участкесінің орналасуының әсері). Бұл теориялардың негізін қарастыра отырып, авторлар тәжірибеде бұл теориялардың негізгі қағидаларын ескеру, ауылшаруашылық өндірісінің факторларын тиімді пайдалануға мүмкіндік беретінін атап кеткен. Ауыл шаруашылығы өндірістерін аумақтық ұйымдастырудың басты міндеті болып аумақтар мен өндірістердің өзара бейімделуі, өндірісті ұйымдастыру элементтерін ұтымды орналастыру және өндіріс факторларын пайдалану жолымен тиімді шаруашылық әрекет етудің қолайлы кеңістіктік жағдайларын құру болып табылады. Ауыл шаруашылығының аумақтық жүйесіне әсер ететін табиғи, әлеуметтік- экономикалық және техногендік факторлардың кешендік жүйесін сипаттайтын, ауыл шаруашылығының интенсификациялық бейімделу концепциясына тоқталған. Бұл теория табиғи және әлеуметтік- экономикалық жағдайлардың үйлесімділігіне байланысты ауылшаруашылық өндірісін кеңістікте орналастырудың дифференциялық жүйесін сипаттайды. В статье рассматриваются теоретические и методологические аспекты территориальной организации сельского хозяйства. Авторы рассматривают ряд теорий, которые охватывают определенные аспекты территориального размещения отраслей сельского хозяйства и изучают его отдельные или частные вопросы (например, влияние местоположения сельскохозяйственных участков относительно города (рынка сбыта) на доходность и специализацию сельского хозяйства). Раскрывая суть этих теорий, авторы отмечают, что учет на практике основных принципов этих теорий дает возможности эффективно использовать сельскохозяйственные производственные факторы. Главной задачей территориальной организации сельскохозяйственного производства является взаимоприспособление территории и производства, создание благоприятных пространственных условий эффективного хозяйствования путем рационального размещения элементов организации производства и использования факторов производства. Выделена адаптивная концепция интенсификации сельского хозяйства, которая характеризует комплексное воздействие природных, социально- экономических и техногенных факторов на территориальные системы сельского хозяйства. Данная теория предполагает дифференцированный подход к пространственному размещению сельскохозяйственного производства в зависимости от сочетания природных и социально- экономических условий.