سواد آماری و فرهنگ عمومی نسبت به پیمایش - علی حاتمی (Pizhūhish/hā-yi Irtibāṭī, 2019)
امروزه معنای سواد از توانایی خواندن و نوشتن یا توانایی به‌کاربردن زبان برای خواندن، نوشتن، گوش‌دادن و سخن‌گفتن که تنها تأمین‌کننده سطحی‌ترین لایه ارتباط است، به فهم مفاهیم، انگاره‌ها و اندیشه‌ها تغییر یافته است و «باسواد» به فردی اطلاق می‌شود که توانایی شناخت، درک، تفسیر، ساخت، برقراری ارتباط و محاسبه در استفاده از مواد چاپ‌شده و نوشته ‌شده مربوط به زمینه‌های گوناگون را داراست. متعاقب این چرخش در مفهوم سواد، سواد آماری مهارتی بسیار مهم در برقراری ارتباط با داده‌ها و اطلاعات آماری است که امروزه به سرعت درحال رشد و گسترش است. همزمان با رشد روزافزون این مهارت پایه و متعاقب آن مطالبات عمومی و میل به مصرف آمارها و اطلاعات آماری برای ساختن یک زندگی بهتر، توجه به تأمین این نیاز نیز در خور اهمیت است. از‌این‌رو، پیمایش به‌عنوان تکنیکی برای گردآوری، تبدیل داده‌ها به اطلاعات و گزارش‌دهی صحیح آنها نیازمند فرهنگ عمومی است. به بیان روشن‌تر، سواد آماری در بستری از فرهنگ عمومی قابلیت رشد خواهد داشت که هم از سوی گروه‌های مرتبط با پیمایش و گردآوری داده شامل «تولیدکنندگان»، «مصرف‌کنندگان» و «مشارکت‌کنندگان» و هم از حیث مراقبت در تبدیل و ارائه آنها، پاسدار و پشتیبان باشد. بر این اساس مقاله حاضرتلاش دارد چارچوبی در این زمینه ارائه دهد.