Assessment of Ecotourism Potential of Geomorphic Sites at Asyab-Kharabeh Catchment Area in North West of Iran by Pralong Method - davod moikhtarei (جغرافیا و توسعه, 2010)
طرح رابطهی مسائل ژئومورفولوژیک با توریسم از جمله حیطههای مطالعاتی بین رشتهای مطرح در سالهای اخیر است. با برقراری چنین ارتباطی، مکانهای توریستی ژئومورفولوژیکی به صورت اشکال و فرآیندهای ژئومورفولوژیکی تعریف میشوند که بنابر درک انسان از عوامل تأثیرگذار زمینشناسی، ژئومورفولوژیکی، تاریخی و اجتماعی این مکانها، ارزش زیبایی شناختی، علمی، فرهنگی-تاریخی و یا اجتماعی- اقتصادی پیدا میکنند. براساس چنین جایگاهی، معرفی مکانهای ژئومورفیکی حوضهی آبریز آسیاب خرابه و ارایهی صورت وضعیت توانهای اکوتوریسمی آنها جزو اهداف اصلی این پژوهش تعیین گردید. به منظور ارزیابی توانمندی اکوتوریستی حوضهی آبریز بهتفکیک مکانهای ژئومورفیکی موجود در آن، از روش پرالونگ (Pralong, 2005) استفاده شد. نتایج نشان داد که مکانهای طرحشده قابلیت طرح بهعنوان یکمکان توریستی ژئومورفولوژیک را دارند و میتوان آنها را جزو منابع طبیعی و گردشگری منطقه به شمار آورد. بر همین اساس، ارزش این مکانها عمدتاً به دلیل بالا بودن عیار علمی آنهاست. دشواری دسترسی، دوری از مراکز جمعیتی، عدم معرفی توانمندیهای منطقه، نوع نگرش مردم به گردشگری و نحوهی گذران اوقات فراغت و در نهایت عدم توجه به اکوتوریسم به مفهوم واقعی آن مهمترین عوامل مؤثردر کاهش مجموع عیارهای محاسبه شده هستند. در حال حاضر، بهرهبرداری از آبشار آسیاب خرابه به عنوان تنها مکان ژئومورفیکی در حال بهرهبرداری، با روشهایی غیراکوتوریسمی صورت میگیرد و به عملکرد سیستمهای مورفوژنتیک که خود ایجادکنندهی    این جاذبهها هستند، توجهی نمیشود. در نهایت، ارایهی نگاهی جدید به حوضههای آبریز و واحدهای ژئومورفولوژیکی و تعریف آنها در قالبی از مفاهیم اکوتوریسمی، مهمترین دستاورد این پژوهش میباشد که مستلزم پیگیری از طرف محققین کشور عزیزمان میباشد تا از این طریق بتوان به این آرزو که چگونه میتوان بین ماهیت سیستمهای مورفوژنتیک و آنچه که برنامهریزان میخواهند رابطه برقرارنمود؟جامهی عمل پوشاند.