ارتقای سواد کشاورزی مبتنی بر عملکرد رسانه‌ها در شرایط خشکسالی و کم آبی در شهر اصفهان (مورد مطالعه: رسانه‌های ترویجی) - فائزه تقی پور; احمدرضا گل‌پرور; سیدمحمد موسوی (Pizhūhish/hā-yi Irtibāṭī, 2022)
افزایش روزافزون جمعیت و اهمیت امنیت غذایی در جهان و با گسترش فنآوری‌های ارتباطی و شبکه ‌جهانی اینترنت، عصری جدید را در تاریخ  ارتباطات جمعی رقم زده است. پژوهش حاضر، در‌ پی آن است که از ظرفیت رسانه‌ها به‌طور عام و رسانه‌های ترویجی مرتبط با کشاورزی به‌طور خاص در راه ارتقای سواد کشاورزی بهره‌برداران‌ بهره جوید و بر این اساس، در پارادایم تفسیری مبتنی‌بر روش‌شناسی کیفی، با استفاده از روش نظریه داده‌بنیاد، رویکرد سیستماتیک استراوس و کوربین، از طریق نمونه‌گیری نظری با کارشناسان حوزه‌های کشاورزی‌، رسانه و علوم ارتباطات، 42 مصاحبه عمیق انجام شده است. همچنین به‌منظور ارزیابی اعتبار، الگوی تدوین شده به 10 تن از استادان به‌طور مجزا، ارائه و دیدگاه‌هی آنان به‌منظور اصلاح و تعدیل اخذ شده است. پدیده اصلی پژوهش بهره‌برداری ‌رسانه‌ای برای توسعه و بهبود کشاورزی نام گرفت. شرایط علی خشکسالی و کم آبی، فقدان خبرگی، نبود تعهد در مسئولیت، فقدان تعامل، توانمند نبودن افکار عمومی، ‌پنهان‌کاری و دروازه‌بانی سلیقه‌ای شناسایی شده و عوامل مداخله‌گر مباحث فیلترینگ و نبود دسترسی آزاد به برخی رسانه‌ها از‌جمله تلگرام و فیس‌بوک، همراه با فقدان انجمن ملی خبرنگاران فعال حوزه کشاورزی، تنوع مخاطبان کشاورزی و تنوع مخاطبان رسانه‌ای کشاورزی طی سه مرحله کدگذاری به دست آمده است.