بررسى عوامل مؤثر بر فرسایش خندقى استان قم مطالعه موردى (حوضه راهجرد) - محمد عباسی (اطلاعات جغرافیایی, 2008)
فرسایش خندقى از جمله انواع فرسایش آبى و تشدید شونده است که رخداد و گسترش آن موجب تغییرات بارز در منظر پسرفت اراضى و تخریب محیط زیست مى‏ شود. با توجه به تنوع و میزان تأثیر عوامل مختلف در شکل ‏گیرى و گسترش فرسایش خندقى که از نقطه‏ اى به نقطه ‏اى دیگر نوع و میزان تأثیر آن تغییر مى ‏کند و به منظور شناسایى مهم‏ترین عوامل مشارکت کننده در خندقى شدن اراضى جهت معرفى راههاى پیشگیرى و مهار این نوع فرسایش در حوضه راهجرد که از حوضه‏ هاى آبخیز واقع در استان قم مى‏ باشد، در این تحقیق براى شناسایى مناطق تحت تأثیر فرسایش خندقى از عکسهاى هوایى به مقیاس 20000/1، تصاویر ماهواره‏اى  IRSهند، بازدید صحرایى و عملیات گسترده میدانى از طریق GPS، استفاده و نقشه پراکنش فرسایش خندقى تهیه گردید. بررسى‏ ها نشان داد که خصوصیات سنگ‏ شناسى، شیب، منابع و قابلیت اراضى، جهت شیب و کاربرى اراضى عوامل اصلى مؤثر در وقوع فرسایش خندقى هستند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که واحدهاى سنگ‏ شناسى Mpa.bvt 88/25 درصد و QFt2 12/74 درصد و تیپ اراضى واریزه ‏هاى بادبزنى شکل سنگریزه دار (مخروط افکنه‏ ها) 100 درصد از مناطق تحت تأثیر فرسایش خندقى را به خود اختصاص داده‏ اند، ضمنا طبقه شیب 0-10 درصد (6/93 درصد)، جهت شیب شرقى (09/63 درصد) و کاربرى مراتع متوسط (100 درصد) داراى بیشترین گسترش مناطق تحت تأثیر فرسایش خندقى در حوضه آبخیز مورد مطالعه مى‏ باشند.