ЖАСТАРДЫҢ ӨЗІНДІК БАҒАЛАУЫН ТЕОРИЯЛЫҚ ЖӘНЕ ЭМПИРИКАЛЫҚ ЗЕРТТЕУ. - N. K. Toksanbaeva; H. T. Naubaeva; S. B. Abdeeva; A. Ibadilaeva; S. M. Usenova (Хабаршы. Психология және социология сериясы, 2015)
Мақалада өзіндік бағалау – тұлғаның өзін-өзі басқа адамдар ортасындағы орнын, қасиеттерін, өз мүмкіндіктерін бағалауы зерттелген. Яғни, өзіндік бағалау – қоршаған ортаның өзгермелі шарттарына тәуелсіз өзіндік ерекшелігіңді саналау. Өзін-өзі саналау белгілі бір даму этаптарында өзіндік бағалауға айналады. Өзін-өзі саналау уақытқа сәйкес өзіңнің даралығыңды сезінумен байланысты, кез келген психикасы сау адам өткенін есіне сақтайды, қазіргі кезеңді басынан өткереді, болашаққа үмітпен қарайды. Өзіндік бағалау адамның өз жүріс-тұрысын және іс-әрекетін реттеуге тікелей қатысы бар, тұлғаның белсенді дамуында қалыптасатын және оның ішкі әлемінде өзіндік көрініс табатын орталық компонент, тұлға сипаты, маңызды тұлғалық білім. Тұлғаның жас ерекшелік даму деңгейінің белгілі бір кезеңінен бастап өзіндік бағалау үлкен маңызға ие бола бастайды. Тақырыпқа байланысты жоғарыда айтылған мәселелер бойынша біз зерттеудің келесі кезеңінде алдымызға төмендегідей мақсат қойдық. Оқушылардың өзіндік бағалауына мұғаліммен қарым-қатынасының әсерін теориялық және эксперименттік зерттеу. Зерттеуімізге мынандй әдістемелер алынды; A- С. А. Буддасидің тұлғаның өзіндік бағалауы әдістемесі; B - Дембо-Рубинштейн әдістемесі; F- О.И. Мотковтың тұлғаның өзіндік бағалауы әдістемесі; G-Жастардың достарымен қарым-қатынасын бағалау анкетасы алынды.