بررسی سطح سواد بدنی دانش آموزان 8 تا 12 ساله - سعید ولدی; مهرزاد حمیدی (پژوهش در ورزش‌ تربیتی, 2020)
هدف از این پژوهش، بررسی سطح سواد بدنی دانش‌آموزان هشت تا دوازده‌ساله بود. روش پژوهش توصیفی و به لحاظ نحوه گردآوری داده‌ها زمینه‌یابی و میدانی است. جامعه آماری را کلیه دانشآموزان پایه دوم تا ششم ابتدایی شهر تهران تشکیل دادند. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای–چندمرحله‌ای استفاده شد. تعداد 284 دانش‌آموز از میان ‌هشت مدرسه، حاضر به شرکت در این مطالعه شدند. از ابزار سواد بدنی، استفاده شد که شامل چهار مقیاسِ شایستگی جسمانی، فعالیت حرکتی روزانه، انگیزش و اعتمادبه‌نفس، دانش و درک است. نتایج، سطح سواد بدنی دانش‌آموزان را وضعیتِ ضعیف و ابتدایی نشان داد. مشخص شد رابطه و تفاوت معناداری میان نمرات سواد بدنی با جنسیت، سن و شاخص توده بدنی وجود دارد، به ‌طوری‌که گروه پسران از سواد بدنی بالاتری برخوردار بودند. با افزایش سن سطح سواد بدنی بهبود یافت. البته این بهبود در مرحله گذر از دوره کودکی پایانی به دوره نوجوانی، کمتر بود. همچنین گروه دانش‌آموزان با شاخص توده بدنی چاق و اضافه‌وزن از سواد بدنی کمتری نسبت به دانش‌آموزان با شاخص توده بدنی متناسب برخوردار بودند. در نتیجه بررسی‌های انجام‌شده مشخص شد دانش‌آموزان هشت تا دوازده‌ساله از سطح سواد بدنی قابل قبولی برخوردار نیستند. این مطلب بیانگر آن است که دانش‌آموزان پایه دوم تا ششم ابتدایی از داشتن سبک زندگی فعال و سالم فاصله ‌دارند و در صورت جدی نگرفتن این مسئله ممکن است سلامت این قشر از جامعه را با خطرهای متفاوت جسمی، روانی و حرکتی در آینده روبه‌رو کند.