اثربخشی درمان شناختی رفتاری واحدپردازه‌ای بر اضطراب ریاضی و ابراز وجود دانش‌آموزان - مینا بازرگان; مهدی امیری (فصلنامه علمی- پژوهشی اصول بهداشت روانی, 2018)
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری واحد پردازه‌ای بر اضطراب ریاضی و ابراز وجود دانش‌آموزان دختر پایه دهم رشته تجربی انجام شد. روشکار: مطالعه حاضر با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه شاهد بود. جامعهی آماری این پژوهش دانش‌آموزان دختر پایهی دهم رشته تجربی شهرستان نیشابور بودند که تعداد 24 نفر به روش نمونه‌گیری دردسترس و داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 12 نفری آزمون و شاهد تقسیم گردیدند. گروه آزمون تحت مداخله درمان شناختی رفتاری واحدپردازه‌ای به مدت 10 جلسه دو ساعتی قرار گرفتند و گروه شاهد هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند. میزان اضطراب ریاضی و ابراز وجود دانش‌آموزان در دو مرحله (پیش از مداخله و پس از مداخله) به ترتیب از طریق پرسشنامه‌های اضطراب ریاضی (MARS-R) و همچنین مقیاس ابراز وجود گمبریل و ریچی سنجیده گردید. سپس داده‌ها با از نرمافزار SPSS و بر اساس روش‌های آمار توصیفی، آزمون‌های کوواریانس چندمتغیره و تکمتغیره تحلیل گردیدند. یافتهها: بین دو گروه آزمون و شاهد در میانگین نمرات اضطراب ریاضی و ابراز وجود تفاوت معنیداری وجود داشت. به بیان دیگر بعد از انجام مراحل مختلف درمان شناختی رفتاری واحدپردازه‌ای برای گروه آزمون، کاهش اضطراب ریاضی و بهبود مهارت ابراز وجود در آنها مشاهده گردید (001/0>P). نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که درمان شناختی رفتاری واحدپردازه‌ای در کاهش اضطراب ریاضی دانش‌آموزان دختر موثر بوده است لذا این روش درمانی برای ایشان توصیه می‌گردد.