Andırın-Çiğsar Bölgesi Kiraz Bahçesi Topraklarının Bazı Fiziko-Kimyasal Özelliklerinin Değerlendirilmesi - Kadir SALTALI; Murat KURU; Yener Kortan TOSUN; Zekeriya KARA; Tuğrul YAKUPOĞLU (ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 2024)
Tarımsal üretimin sürdürülebilirliği, bitkilerin dengeli beslemesi ile mümkündür. Bitkilerin dengeli beslenebilmesi için toprak özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, Kahramanmaraş-Andırın ilçesi Çiğşar bölgesinde kiraz bahçelerinde, 24 farklı noktadan 0-30 ve 30-60 cm derinlikten tesadüfî örnekleme yöntemine göre toprak örnekleri alınmıştır. Alınan toprak örneklerinde tekstür, hidrolik iletkenlik (Hİ), tarla kapasitesi (TK), solma noktası (DSN), saturasyon yüzdesi (SY) yarayışlı su miktarı (YS), pH, kireç, tuz, organik madde (OM), alınabilir kalsiyum (Ca), magnezyum (Mg), fosfor (P2O5), potasyum (K2O), demir (Fe), bakır (Cu), çinko (Zn) ve mangan (Mn) analizleri yapılmıştır. Toprakların 0-30 ve 30-60 cm toprak derinliğinde ortalama pH, kireç, OM, TK, DSN, YS, Hİ ve SY sırası ile; 8.01-8.05, %24,6-24.5, % 3,39-3.21, %34.9-34.6, %22.6-22.1, % 12.2-12.5, 0.67-0.73 cm/saat, %47.5-47.3 olarak tespit edilmiştir. Toprakların (0-30 ve 30-60 cm) ortalama makro (Ca, Mg, K2O ve P2O5) ve mikro (Fe, Zn, Cu, Mn) element içerikleri genel olarak yeterli ya da fazla sınıfında yer almıştır. Toprakların üst ve alt derinlikleri için yapılan bağımlı t testine göre, toprak özelliklerinden pH, K2O, Cu ve Mn değişkenleri istatistiksel olarak (p<0.05) birbirinden farklı bulunmuştur. Sonuç olarak bölge toprakları genel olarak değerlendirildiğinde, kiraz beslenmesini, verim ve kaliteyi olumsuz yönde etkileyen faktörlerin yüksek pH, kireç ve kil içeriği olduğu söylenebilir. Bu nedenle, yüksek kil, pH ve kirecin olduğu alanlarda organik madde (hayvan gübresi, kompost, leonardit), humik asit ve kükürt gibi materyallerin uygulanması önerilebilir.