شبیه‌سازی عددی اختلاط همرفتی ضمن ذخیره‌سازی دی‌اکسید‌کربن در مخازن آب شور - محسن پاسدار; بهزاد رستمی; رسول نظری مقدم (Pizhūhish-i Naft, 2014)
ذخیره‌سازی دی‌اکسید‌کربن در مخازن آب شور به‌‌عنوان  روشی مؤثر برای کاهش گازهای گلخانه‌ای شناخته شده است. پیش‌بینی رفتار دراز‌ مدت دی‌اکسید‌کربن تزریقی نیازمند شناخت مکانیسم‌های حاضر در فرآیند می‌باشد. دی‌اکسید‌کربن تزریقی با نفوذ در آب شور، باعث افزایش چگالی آب شور و وقوع پدیده‌ اختلاط همرفتی می‌شود. در نتیجه نرخ انحلال افزایش می‌یابد. بنابراین شناخت فاکتورهای مؤثر بر اختلاط همرفتی در مخازن آب شور از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در این مقاله یک مدل دو‌بعدی و تک‌فاز برای مدل‌سازی اختلاط همرفتی ارائه می‎گردد. آنالیز مقیاسی اختلاط همرفتی در مخازن آب شور بیان شده و پارامترهای همرفتی به صورت تابعی از عدد رایلی سیستم بیان می‌گردد. برای اولین بار در این مطالعه زمان افزایش انحلال ناشی از اختلاط همرفتی به عنوان یک پارامتر مهم در ارزیابی سایت‌های مناسب ذخیره‌سازی بر حسب عدد رایلی به صورت کمی مورد بررسی قرار گرفته است؛ نتایج نشان می‌دهد که افزایش انحلال ناشی از اختلاط همرفتی در زمانی حدود سه برابر زمان شروع ناپایداری‎ها شکل می‌گیرد. نتایج این مقاله شناخت و آگاهی لازم برای اجرای پروژه‌های ذخیره‌سازی دی‌اکسید‌کربن در مخازن آب شور عمیق را بدون نیاز به شبیه‌سازی‌های هزینه‌بر، افزایش می‌دهد.