اثر تعدیل کنندگی مراحل چرخه عمر شرکتها بر رابطه بین سرمایهگذاری در منابع انسانی و سیستم کنترلهای داخلی (مطالعه موردی: شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران) - رضوان حجازی; مهرداد صالحی (پژوهش‌های تجربی حسابداری, 2019)
به طور یقین رفتار شرکتها در هر یک از مراحل چرخه عمری تأثیر بسزایی در ارزش شرکتها خواهند داشت. منابع موجود در سازمان، جهت رسیدن به اهداف کوتاه مدت وبلندمدت سازمان است. نیروی انسانی به عنوان یک منابع سرمایه‌ای مورد توجه مدیران تمامی واحدهای اقتصادی و نهادهای اجتماعی درجهت ارتقای سطح عملکرد و افزایش بازدهی آنان قرار گرفته است. در این مقاله با بهره گیری از عوامل تعیین کننده سرمایهگذاری منابع انسانی، اثرات ایجاد شده بر کنترلهای داخلی 90 نمونه از شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بین سالهای 1385 الی 1395 در چارچوب چرخه عمر شرکتها مورد بررسی قرار گرفته است. برای بررسی عوامل تعیین کننده منابع انسانی در کنترلهای داخلی، تعداد پرسنل در بخش کنترل داخلی را به عنوان یک تابع از ویژگیهای شرکتهای ذکر شده در نظر گرفته شده است. در این مطالعه به علت نوع دادههای مورد مطالعه، روش دادههای تابلویی مورد استفاده قرار میگیرد. نتایج حاکی از اثرگذاری متغییرهایی همچون اندازه شرکت، عمر شرکت، پیچیدگی فعالیتها، بحران مالی، صادرات و مالکیت دولتی و خصوصی بر تعداد پرسنل در بخش کنترل داخلی میباشد. به طوری کلی تمام متغیرهای ذکر شده به استثنای بحرانهای مالی و مالکیت خصوصی تأثیر مثبت معناداری بر افزایش تعداد کارکنان شرکت و افزایش کنترل داخلی این شرکتها دارند. همچنین یافتهها نشان میدهد که شرکتهای که در مرحله بلوغ به سر میبرند؛ نسبت به مرحله رشد و افول دارای قدرت توضیح دهندگی بیشتری برای رابطه بین سرمایه گذاری در منابع انسانی و سیستمهای کنترلهای داخلی دارند.