تأثیر چاقی مرکزی بر آستانه شنوایی زنان و مردان 25 تا 40 ساله - Mitra Ghorbani; Hossein Talebi; Mojtaba Tavakolli; Fatemeh Abdolmajidi (مجله پژوهش در علوم توانبخشی, 2018)
مقدمه: دستگاه شنوایی، دستگاه بسیار حساسی می‌باشد که نقشی اساسی را در زندگی انسان ایفا می‌کند. مرض چاقی عبارت است از انباشته شدن مضاعف چربی بدن که می‌تواند از راه‌های گوناگون، اثرات زیانباری بر سلامتی دستگاه‌های حسی و حرکتی همچون بینایی، حس عمقی و... داشته باشد. از جمله دستگاه‌های مهمی که چاقی تأثیر سویی بر آن می‌گذارد، شنوایی است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر چاقی مرکزی بر آستانه‌های شنوایی بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی- تحلیلی، بر روی 60 نفر در محدوده سنی 25 تا 40 سال (30 زن و 30 مرد) انجام شد. پس از اندازه‌گیری قد، وزن، دور کمر (Waist circumference یا WC) و محاسبه شاخص توده بدنی (Body mass index یا BMI)، این افراد برای ورود به تحقیق انتخاب شدند. برای نمونه‌ها به ترتیب تاریخچه‌گیری، اتوسکوپی، تیمپانومتری و ادیومتری انجام شد. سپس میانگین آستانه شنوایی سه فرکانس 250، 500 و 1000 هرتز به عنوان آستانه شنوایی فرکانس پایین و میانگین آستانه شنوایی سه فرکانس 2000، 4000 و 8000 هرتز نیز به عنوان آستانه شنوایی فرکانس بالا در نظر گرفته شد. در نهایت، میانگین آستانه‌های شنوایی فرکانس‌های پایین و بالا برای نمونه‌ها (با در نظر گرفتن سن و جنسیت) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: با مقایسه آستانه شنوایی زنان و مردان، می‌توان به وجود اختلاف معنی‌دار در زنان پی برد (001/0 ≥ P). یافته‌ها نشان دهنده تأثیر چاقی مرکزی بر توانایی شنیدن زنان در فرکانس‌های بالا بود، اما در مردان، چاقی مرکزی بر آستانه شنوایی فرکانس‌های پایین و بالای هیچ‌کدام از گوش‌ها تأثیری نداشت (050/0 < P). نتیجه‎گیری: به نظر می‌رسد که چاقی مرکزی در مردان، بر آستانه شنوایی فرکانس‌های پایین و بالای هیچ‌کدام از گوش‌ها تأثیری ندارد و در مقابل در زنان، تأثیر مشخصی را می‌توان در آستانه شنوایی فرکانس بالا مشاهده نمود.