Nehcü’l-Belâga ve Kaynakları Sorunu - Hasan Apaydın (Turkish Journal of Shiite Studies, 2019)
Müslümanların on dört asırdan fazla devam edegelen tarihsel süreçlerinde yüzlerce mezhep ortaya çıkmıştır. Bunların çoğu tarihin dehlizlerinde kaybolup gitmiş; bazıları ise yaşama imkânı bularak günümüze kadar var olmuştur. Günümüze kadar gelen bu geleneklerden en önemlileri Ehl-i Sünnet, bir diğeri ise Şia ekolleri olup her iki mezhebin inanç-uygulamalarına göre “sahih” olarak kabul ettikleri kaynaklar bulunmaktadır. Şii dünyada “Kuran’ın kardeşi” gibi benzetmeler yapılan, Kuran-ı Kerim’den sonra en fazla değer atfedilen kitaplardan biri Nehcu’l Belâğa’dır. Bu kitap Seyyid Radî (ö:406/1016) tarafından edit edildiği kabul gören ve içeriğinin ise Hz. Ali’nin hutbeleri, sözleri ve mektupları olduğu belirtilen bir eserdir. Bu yönleriyle eser din ve inanç esasları bakımından olduğu kadar tarihi bir kaynak olarak da önemini ortaya koymaktadır. Şii dünya için çok büyük bir öneme sahip olan bu eserin tarihsel süreçte incelenmesi ve eser üzerindeki şüphelerin irdelenmesinin, Ehl-i Sünnet camiası ve akademik çalışmalar için de önemli olacağı kanaatini taşımaktayız. Özellikle mezhepler arası karşılaştırmalı çalışmaların yapılması bakımından, Nehcu’l Belâğa gibi temel ve önemli kaynaklarla ilgili eserlerin kritize çalışması son derece önemlidir.