پیش‌بینی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس سیستم مغزی‌رفتاری و ویژگی‌های شخصیتی با نقش واسطه‌ای والدگری در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه استان قم - بهار مقدمی; محمد مهدی جهانگیری (دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی, 2022)
هدف این پژوهش پیشبینی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس سیستم مغزیرفتاری و ویژگیهای شخصیتی با نقش واسطهای والدگری در دانشآموزان دوره دوم متوسطه استان قم بود. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان زیر 18 سال دوره متوسطه منطقه 4 استان قم در سال تحصیلی 98- 99 بود.360 نفر به روش نمونهبرداری در دسترس انتخاب و پرسشنامه رفتارهای پرخطر (zadeh mohamady, 2011)، سیستم مغزیرفتاری (Carver, & White, 1994)، سبکهای والدگری (Baumrind, 1972) و ویژگیهای شخصیتی هکزاگو (Ashnon and Lee, 2000) را تکمیل کردند. بر اساس نتایج این پژوهش، مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود. به طور کلی نتایج نشان داد تمام مسیرهای مستقیم معنادار شدند (01/0> P). مسیر غیرمستقیم سبکهای والدگری نیز از طریق ویژگیهای شخصیتی و سیستم مغزیرفتاری بر رفتارهای پرخطر معنادار بود. مدل ارزیابی شده از برازندگی مطلوبی برخوردار است و گام مهمی در جهت شناخت عوامل مؤثر بر رفتارهای پرخطر است؛ بنابراین میتواند به عنوان الگوی مناسبی برای تدوین و طراحی برنامههای کاهش رفتارهای پرخطر باشد.