Koszty ekonomiczne ryzyka systemowego na rynku finansowym - Dr Renata Karkowska (Problemy Zarządzania, 2012)
Przegląd literatury światowej nad istotą ryzyka systemowego wskazuje na duże zróżnicowanie w jego definiowaniu. Jedna z definicji brzmi następująco: ryzyko systemowe to prawdopodobieństwo, że system finansowy ulegnie rozpadowi na skutek działań zewnętrznych, zaburzeń funkcjonowania instytucji finansowej istotnej systemowo czy utraty zaufania wśród uczestników rynku finansowego, prowadzącym do utraty wartości rynkowej aktywów lub zaufania do ich emitentów w skali tak dużej, aby mogła wywrzeć negatywny wpływ na realną stronę gospodarki. Tak rozumiane ryzyko systemowe uszczupla finanse publiczne poprzez: 1) rosnące wydatki uzdrowienia instytucji finansowych „za dużych, żeby upaść” (problem rosnących deficytów budżetowych państw), 2) uszczuplanie dochodów kapitałowych inwestorów, 3) podnoszenie kosztu finansowania i utrzymania płynności na rynku finansowym. Urzeczywistnianie się ryzyka systemowego przejawia się głównie w rosnącym zadłużeniu zagranicznym i wobec systemu bankowego. Wcześniej następuje utrata zaufania do rynków finansowych, której odbudowanie obejmuje zwykle okres liczony w latach. Kryzys zwykle przynosi ze sobą deprecjację waluty krajowej i zmiany realnej stopy procentowej, co wymusza radykalną reformę fiskalną. Fala upadków bankowych powoduje szybką przecenę aktywów finansowych, czego efektem są straty inwestorów giełdowych. Z kolei jeżeli pewne banki stają się niewypłacalne, powstaje kryzys zaufania, inne instytucje stają się wyłącznymi dostarczycielami kredytu, co podwyższa koszt finansowania dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych. Artykuł ma na celu wskazanie kosztów ryzyka systemowego, poniesionych przez rządy państw na przywrócenie zdolności systemu finansowego do prawidłowego funkcjonowania, porusza problem rosnącego długu oraz straty wynikających z braku płynności rynków finansowych.