رابطه علّی مذهبی بودن و معنویت با سازگاری روانشناختی با میانجی گری دلبستگی به خدا در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز - سیروس عالیپور (دست‌آوردهای روان‌شناختی, 2019)
هدف پژوهش حاضر آزمون مدل رابطه علّی مذهبی بودن و معنویت با سازگاری روانشناختی با توجه به نقش واسطه‌‌ای دلبستگی به خدا می‌باشد. براین اساس، 144 نفر (82 دختر و 62 پسر) از دانشجویان دانشگاه جندی شاپور اهواز به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شده‌اند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس تجربه معنوی روزانه (2002)، مقیاس درونی-بیرونی عصر جهانی (1990)، مقیاس کوتاه افسردگی-شادکامی (2004)، مقیاس دلبستگی به خدا (2003)، سیاهه دلبستگی به خدا (2004) و مقیاس رضایت از زندگی (1985) بود. برازندگی مدل پیشنهادی از طریق الگویابی معادلات ساختاری آزمون شد. اثرات غیرمستقیم نیز با استفاده از روش بوت‌استراپ مورد سنجش قرار گرفت. یافته‌ها نشان دادند که رابطه مذهبی بودن و معنویت با سازگاری روانشناختی از طریق متغیر میانجی دلبستگی به خدا برقرار بوده است. همچنین، الگوی پیشنهادی از برازش خوبی بهره‌مند بوده و سازگاری روانشناختی از طریق مذهبی بودن، معنویت و دلبستگی به خدا پیش‌بینی و تبیین شده است (93/0GFI =) و (02/0RSMEA =).