ارتباط سطح هوشیاری با سایر علایم و نشانه‌های مسمومیت در بیماران مسموم با والپروئیک اسید خوراکی - فرزاد قشلاقی; مجتبی دهقانی زاده; زیبا فرج زادگان; شیوا صمصام شریعت (مجله دانشکده پزشکی اصفهان, 2021)
مقدمه: والپروئیک اسید در موارد بالینی متعددی تجویز می‌شود. کاهش سطح هوشیاری از برجسته‌ترین علامت‌های مسمومیت با والپروئیک اسید است. ارتباط بین سطح هوشیاری با سایر علایم مسمومیت، به خوبی تبیین نشده است. هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، بررسی ارتباط بین سطح هوشیاری و سایر علایم مسمومیت و پیامد درمانی در بیماران مسموم با والپروئیک اسید خوراکی بود.روش‌ها: این مطالعه، یک تحقیق توصیفی- تحلیلی- مقطعی است که بین سال‌های 98-1397 با استفاده از داده‌های مندرج در پرونده‌ی بیماران مسموم با والپروئیک اسید، بستری شده در بیمارستان خورشید اصفهان انجام شد. مشخصات دموگرافیک و علایم و نشانه‌های بیماران با استفاده از یک چک لیست جمع‌آوری گردید و سپس، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: اطلاعات مربوط به 243 بیمار مسموم با والپروئیک اسید واکاوی شد. در بدو ورود، 194 نفر (8/79 درصد) هوشیارو وضعیت تنفس در 237 مورد (5/97 درصد) طبیعی بود. سطح سدیم در 218 نفر (8/92 درصد) و پتاسیم 212 مورد (0/91 درصد) طبیعی بود. واکاوی گازهای خون وریدی در 45 مورد (2/19 درصد) اسیدوز متابولیک را نشان داد. در متغیرهای مورد بررسی وضعیت تنفس ارتباط معنی‌داری با سطح هوشیاری نشان داد (001/0 > P). همچنین، سطح هوشیاری با پیامد پنومونی آسپیراسیون (001/0 > P) ارتباط معنی‌داری داشت.نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد بیشتر بیماران مسموم با والپروئیک اسید اختلالات خوش‌خیمی داشتند و با انجام درمان به موقع، بهبودی کامل خواهند داشت. در موارد مسمومیت‌های حاد و کاهش سطح هوشیاری عمیق، توجه به وضعیت تنفس بیمار مهم است و لازم است جهت جلوگیری از آسپیراسیون به عنوان پیامد درمانی، تمهیدات لازم به‌کار رود.