بررسی برنامه‌های درسی تلفیقی علوم و مفاهیم اخلاقی در کشورهای آمریکا، کانادا و استرالیا به منظور ارائه نمونه‌های تلفیقی برای دوره ابتدائی ایران - زهرا شعبانی (تربیت اسلامی, 2006)
آموزش و پرورش تلفیقی، فنونی تدوین کرده که با استفاده از آن در کلاس درس می‌توان شاهد رشد در چهار زمینة درون فردی, میان فردی، برون فردی، و ماورای فردی بود. آلبرت اینشتین معتقد است که: «رشته‌های گوناگون فقط نشانگر دانش محدود بشر در باره هستی بوده و باید رشته‌های متفاوت درهم تنیده گردد و توصیفی کامل از جهان هستی ارائه شود». برنامه‌های درسیِ موضوع‌محور, محتوای درس‌ها را برای دانش‌آموزان به صورت خشک, بی‌روح, انتزاعی و غیرمنطبق با کیفیت یادگیری، در محیط طبیعی ارائه کرده است و هرچه به عمق موضوع‌های آموزشی افزوده گشته، جدایی از زندگی بیشتر شده است و این رویکرد, یادگیرنده را به سوی یک بُعدی بودن, و اعتقاد بدون دلیل و رقابت به جای همکاری سوق داده است؛ در حالی که وقتی انسان در زندگی با یک مسأله، یا با یک موقعیت چند بُعدی مواجه می‌شود, نمی‌پرسد چه بخشی ریاضیات, چه بخشی علوم و کدام بخش مفاهیم تفکر اخلاقی و اجتماعی است، بلکه سعی می‌شود برای حل مسأله و گذار از یک موقعیت، منابع مختلف دانش و مهارت لازم را به دست آورد.  این پژوهش با توجه به کاستی‌های فعلی نظام برنامه‌ریزی درسی کشور، به دنبال چشم‌اندازی برای برنامه‌های تلفیقی دوره ابتدایی است که با توجه به مسأله محور بودن آن، پرورش مهارت‌های تفکر اجتماعی و اخلاقی در سطوح بالاتر را در پی دارد. هدف کلی این پژوهش، بررسی و تحلیل عناصر برنامه درسی تلفیقی علوم با مفاهیم اخلاقی در چند کشور منتخب است. جامعه آماری در این تحقیق، کشورهای شرکت کننده در مطالعه بین‌المللی ریاضیات و علوم (TIMSS) بوده و انتخاب نمونه با توجه به درهم تنیدگی برنامه علوم با مفاهیم اخلاقی آمریکا, کانادا و استرالیا انتخاب شده است. روش اجرای تحقیق از نوع توصیفی, تحلیلی است. از اسناد برنامه‌های درسی علوم دوره ابتدایی و کتاب‌های مرجع شامل دائره‌المعارف‌های تخصصی تعلیم و تربیت و برنامه‌های درسی به صورت تحلیل محتوا استفاده شده است.