بررسی نقش ریسک فاکتورهای عملکردی در پیش بینی بروز آسیب های والیبالیست های پسر نوجوان نخبه ایران - آرمین آراسته; هومن مینونژاد; رضا رجبی (Ṭibb-i Tavānbakhshī, 2021)
مقدمه و اهداف امروزه آسیبهای ورزشی در والیبال شایع است، اما اطلاعات کافی در مورد عوامل پیش بینی کننده ریسک فاکتورهای این آسیب ها در دسترس نمی باشد. با توجه به روایی و پایایی بالا، آزمون های عملکردی و همچنین کم هزینه و در دسترس بودن این آزمون ها از آزمون های هاپینگ به منظور بررسی نقش آن در پیش بینی آسیب های والیبالیست های پسر نوجوان نخبه ایران استفاده گردید. مواد و روش ها در مطالعه حاضر 60 نفر از بازیکنان پسر والیبال ایران در رده سنی نوجوان بهعنوان آزمودنی انتخاب شدند. قبل از شروع مسابقات، والیبالیست ها با استفاده از آزمونهای هاپینگ به منظور بررسی ریسک فاکتورهای عملکردی مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین آسیب های والیبالیست ها به صورت آینده نگر در مدت یک نیم فصل بررسی شد و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. برای بررسی ارتباط متغیر تحقیق با میزان شیوع آسیب به عنوان متغیر ملاک از آزمون همبستگی پیرسون و برای بررسی ارتباط پیشبین متغیرها با متغیر ملاک از آزمون رگرسیون لجستیک در سطح معناداری کوچکتر یا مساوی (0.05) استفاده شد. یافته ها یافته ها نشان داد بین آزمون های هاپینگ و میزان بروز آسیب در بین والیبالیست های نوجوان ارتباط معناداری وجود دارد، به طوری که بین بروز آسیب و آزمون های جهش تکپا، جهش سهگانه تکپا، زمان پرش و جهش متقاطع تکپا به ترتیب همبستگی 0/427-، 0/541-، 0/580- و 0/610- گزارش شده است. نتیجه گیری به نظر میرسد با توجه به اینکه نمرات مجموع آزمون های عملکردی هاپینگ آزمودنیها بعد از انجام و ثبت مشاهدات وضعیت نسبتا مطلوبی را نشان میدهد، میتوان گفت که عملکرد بهتر در این آزمونها با ریسک آسیب در بین ورزشکاران والیبالیست نوجوان ارتباط دارد. شاید بتوان نتیجه گرفت که احتمالا هرچقدر ورزشکاران از توان عملکردی بالاتری برخوردار باشند با آسیب های کمتری مواجه خواهند شد و میتوانند عمر مفید ورزشی خود را افزایش دهند.