مطالعۀ اثر یک دوره تمرین مقاومتی و مصرف عصارۀ گیاه خار‌مریم بر لپتین و آدیپونکتین پلاسما در مردان دارای اضافه‌وزن - احمد جعفری; سید حسن رسولی; محسن زروار (فیزیولوژی ورزشی, 2016)
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین مقاومتی و مصرف عصارۀ خارمریم بر سطوح پلاسمایی لپتین و آدیپونکتین در مردان جوان دارای اضافهوزن میباشد. در این پژوهش نیمهتجربی، 36 مرد دارای اضافهوزن (با شاخص تودة بدنی 1/15±1/27 کیلوگرم بر مربعمتر و میانگین سنی 1/2±1/ 24 سال) بهشکل تصادفی به چهار گروه تمرین مقاومتی، گروه عصارۀ خارمریم، گروه تمرین مقاومتی + عصارۀ خارمریم و گروه دارونما تقسیم شدند. تمرین مقاومتی در این مطالعه شامل: حرکات پرس سینه، درازونشست کرانچ، پرس پا، بازکردن تنه، خمکردن زانو، کشش جانبی و پرس بالای سر بود که در قالب سه روز در هفته انجام شد. مصرف روزانۀ عصارة 120 میلی‌گرمی گیاه خارمریم نیز طی هشت هفته صورت گرفت. همچنین، سطوح گلوکز ناشتا، لپتین و آدیپونکتین خون، 48 ساعت قبل از تمرین و نیز پس از دورۀ تمرینی اندازه‌گیری گردید. علاوه‌براین، تجزیه‌‌وتحلیل آماری داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس و کوواریانس (آنکووا) و نیز آزمون بن فرونی توسط نرم‌افزار اس پی اس اس نسخۀ 18 صورت پذیرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که پس از هشت هفته،سطوح لپتین پلاسما در هر چهار گروه بدون تغییر می‌باشد. سطوح آدیپونکتین پلاسما در گروه عصارۀ خارمریم نیز تغییر معناداری را نشان نمی‌دهد. بااین‌وجود، در گروه‌های تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی با مصرف عصارۀ خار مریم درمقایسه با گروه کنترل، افزایش معناداری به‌چشم می‌خورد. براساس یافتهها به این نتیجه می‌رسیم که هشت هفته تمرین مقاومتی و مصرف عصارۀ خارمریم، تأثیر معناداری بر سطوح لپتین پلاسمایی در مردان دارای اضافه‌وزن ندارد، اما تمرین مقاومتی با/ یا بدون مصرف عصارۀ خارمریم، سطوح آدیپونکتین را در این افراد افزایش می‌دهد. همچنین، به نظر می رسد که مصرف روزانۀ 120 میلی گرم گیاه خار مریم، تأثیر معناداری بر سطوح پلاسمایی این آدیپوکاین‌ها ندارد و این احتمال وجود دارد که مقدار دوز مصرفی این مکمل، در کسب این نتیجه تأثیر‌گذار باشد.