تهیه و مشخصه‌یابی غشای مرکب پلی دی متیل سیلوکسان PDMS بر پایۀ چارچوب فلز-آلی UiO-66 به‌منظور استفاده در فرآیند گوگردزدایی از بنزین به‌روش تراوش تبخیری - حمید حیدری پبدنی; زهرا مرادی; سید عباس موسوی سقندیکلایی (Pizhūhish-i Naft, 2021)
در این پژوهش، از روش غشایی تراوش تبخیری برای گوگردزدایی از بنزین استفاده شده است. از تیوفن به‌عنوان معرف گوگرد و از نرمال هپتان به‌عنوان معرف ترکیبات هیدروکربنی در بنزین استفاده شد. غشاهای کامپوزیتی زمینه مرکب با لایة فعال پلی دی متیل سیلوکسان حاوی نانوذرات چارچوب فلز- آلی UiO-66 بر پایة غشای متخلخل پلی ونیلیدن فلوراید ساخته شد. از آزمون‌های میکروسکوپ الکترونی روبشی، طیف فروسرخ تبدیل فوریه، و پراش پرتوی ایکس برای مشخصه‌یابی نانوذرات و غشاهای سنتز شده استفاده شد. اثر افزودن نانوذرات برروی عملکرد غشاها در فرآیند تراوش تبخیری بررسی گردید. عملکرد بهینه برای غشاها حالتی است که درصد وزنی UiO-66 نسبت به پلی دی متیل سیلوکسان wt.% 8% باشد که در این حالت شار kg/m2 h 73/10 و فاکتور تغلیظ 96/3 می‌باشد که در مقایسه با حالت غشای پلی دی متیل سیلوکسان خام، شار 90% و فاکتورتغلیظ 27% افزایش یافته است.