Zero-rating a usługa dostępu do Internetu i usługi specjalistyczne - Andrzej Nałęcz (internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny, 2016)
Zero-rating, czyli oferowanie w ruchomych sieciach telekomunikacyjnych nielimitowanego dostępu do pewnej zawartości internetowej, przy jednoczesnym objęciu wszelkiej pozostałej zawartości miesięcznym limitem transferu danych, stanowi jedno z węzłowych zagadnień dyskusji o neutralności sieciowej. W tekście przedstawiono rodzaje zero-ratingu oraz negatywne i pozytywne konsekwencje jego stosowania. Te pierwsze wiążą się głównie z potencjalnie pozytywnym wpływem na konkurencję pomiędzy dostawcami usług dostępu do Internetu, te drugie zaś – z zagrożeniem dla dalszego rozwoju Internetu jako siły napędowej innowacji. Wskazano, że zero-ratingu zakazuje się jako groźnego dla neutralności sieciowej nawet w państwach rozwijających się, mimo iż właśnie w nich może on powodować najszersze, pozytywne skutki społeczne. Na podstawie wykładni przepisów rozporządzenia o otwartym Internecie z uwzględnieniem projektu wytycznych BEREC ustalono, że zero-rating nie jest dopuszczalny w Unii Europejskiej w ramach usługi dostępu do Internetu, a także, że nie może być uznany za rodzaj usługi specjalistycznej.