Zasady zaskarżania uchwał zgromadzeń obligatariuszy – zagadnienia wybrane - Angelina Stokłosa (internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny, 2019)
W artykule omówiono podstawowe zasady zaskarżania uchwał zgromadzeń obligatariuszy. Problematyce tej nie poświęcono dotychczas wiele uwagi w piśmiennictwie prawniczym, a wszelkie spostrzeżenia z nią związane mają charakter wyłącznie przyczynkarski. Należy przyjąć, że ujęcie przedmiotowej problematyki z zastosowaniem mechanizmu „analogii”, tj. przez odwołanie do regulacji dotyczącej obszernie opisywanego w doktrynie prawa reżimu zaskarżania uchwał zgromadzeń udziałowców spółek kapitałowych, nie wyczerpuje tematu. Co więcej, jak się wydaje, takie podejście obarczone jest błędem metodologicznym. Artykuł podzielono na trzy zasadnicze części. Pierwsza dotyczy zaskarżania uchwał zgromadzeń obligatariuszy rażąco naruszających interesy obligatariuszy lub sprzecznych z dobrymi obyczajami. Dotknięte tego rodzaju wadami uchwały mogą zostać wzruszone w drodze powództwa o ich uchylenie, na podstawie przepisów art. 70 ustawy o obligacjach. Druga zasadnicza część artykułu dotyczy zaskarżania uchwał zgromadzeń obligatariuszy sprzecznych z ustawą, czemu służy powództwo o stwierdzenie nieważności uchwały, wytaczane na podstawie przepisów art. 71 ustawy o obligacjach. Trzecia część artykułu dotyczy obowiązku przekazania przez emitenta obligacji informacji o uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności uchwały zgromadzenia obligatariuszy sformułowanego w przepisie art. 72 ustawy o obligacjach.