استفاده از ابرهای کوواریانس برای یافتن ویژه بردارهای بیضوی ناهمسانگردی عیار اورانیم همراه با ارایه‌ی یک نمونه‌ی کاربردی - داود جمالی‌اسفهلان; حسن مدنی; محمدتقی طهماسب نظامی; فرزاد مهدوی; محمدرضا قادری; مسعود نجفی (مجله علوم و فنون هسته‌ای, 2010)
در روش‌های زمین‌آماری ارزیابی ذخایر و منابع مواد معدنی، انتخاب فضای اطراف نقاط تخمین با توجه به شکل کانسار و ساختارهای زمین‌شناسی اهمیت فراوانی دارد. از آن‌جا که اغلب فضای اطراف این نقاط از نوعی ناهمسانگردی برخوردارند، فضای نقاط مورد استفاده برای تخمین، به صورت بیضوی‌هایی، تحت عنوان بیضوی‌های ناهمسانگردی تعریف می‌شوند. با توجه به سه‌بعدی بودن اطلاعات مورد استفاده، تعیین این فضاها با روش بررسی منحنی‌های تغییرنما در جهات و روندهای سه‌بعدی برای این که در نهایت بتوان بیضوی ناهمسانگردی اطراف این نقاط را تعیین کرد، کار پیچیده‌ای است. برای رفع این مشکل، با استفاده از روش رسم ابرهای کوواریانس براساس همبستگی فضایی زوج نمونه‌ها در فواصل مختلف در فضا، ماتریس کوواریانس برای بررسی نحوه‌ی همبستگی داده‌ها در ابعاد سه‌بعدی ساخته می‌شود. به کمک این ماتریس، ویژه بردارها تعریف می‌شوند تا روندهای غالب پیوستگی در داخل کانسار به دست آید. با رسم منحنی تغییرنما در این جهت‌ها و تعیین مشخصات آن‌ها، فواصل مورد نیاز در جهات مختلف بیضوی ناهمسانگردی به دست می‌آید. در این مقاله پس از تشریح روش، یک مثال کاربردی در مورد بلوک یک آنومالی شماره 6 خشومی آورده شده است.