بررسی اثر فیتوبیوتیک های بومی بر پاسخ ایمنی ماهی ها و سخت پوستان - رودابه روفچایی; علیرضا میرواقفی; سید حسین حسینی فر; وحیده عبداللهی (مجله بهره‌برداری و پرورش آبزیان, 2016)
تقاضای روزافزون جهانی غذا و پرورش آبزیان و محدودیتهای ذخایر طبیعی آبزیان، رویکرد آبزی پروی را به سمت کشت متراکم و فوق متراکم سوق داده است. میزان آلایندگی آب در این سیستم ها بیشتر از سیتمهای نیمه متراکم و باز بوده و میزان آلایندگی آب، و احتمال بروز بیماری در آنها بیشتر خواهد بود. با توجه به قوانین بین المللی در زمینه ممنوعیت مصرف و کاربرد آنتی بیوتیکها در آبزی پروری، اهمیت افزودنیهای غذایی و مکمل های ایمنی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. استفاده از واکسن نیز بدلیل اختصاصی بودن عوامل بیماری‌زا و هزینه بالا، با محدودیت مواجه است. بررسی پژوهش‌های صورت گرفته نشان میدهد که استفاده از پروبیوتیکها، پربیوتیکها، سین بیوتیکها و داروهای گیاهی از اقبال و موفقیت خوبی در کنترل عوامل بیماریزای آبزیان برخوردار بوده است. در این میان، گیاهان منابع ارزان‌تری برای درمان بیماری‌ها و حفظ محیط زیست بوده و در مقایسه با مواد شیمیایی عوارض جانبی کمتری دارند. بررسی حاضر به توصیف نقش گیاهان دارویی بومی کشور و اهمیت فرآورده‌های آن‌ها در بهبود عملکرد سیستم ایمنی ماهیان و سخت پوستان می‌پردازد.