اثر اسانس آویشن شیرازی بر عملکرد، خصوصیات لاشه و ثبات اکسیداتیو گوشت در جوجه‌‌های گوشتی - مجید همدیه; سید عبداله حسینی; هوشنگ لطف‌الهیان; مازیار محیطی‌اصلی; علی غلامی کرکانی (تحقیقات تولیدات دامی, 2013)
به منظور بررسی اثر اسانس آویشن شیرازی بر عملکرد و ماندگاری گوشت در جوجه‌‌های گوشتی، آزمایشی با 500 قطعه جوجه یک روزه، در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار (شاهد، جیره پایه +100 میلی‌گرم در کیلوگرم پروبیوتیک، جیره پایه +150 میلی‌گرم در کیلوگرم آنتی‌‌بیوتیک آویلامایسین، جیره پایه +200 و 400 میلی‌‌گرم در کیلوگرم اسانس آویشن شیرازی)، چهار تکرار و 25 قطعه جوجه در هر تکرار به مدت 42 روز انجام شد. آنالیز اسانس نشان داد که ترکیبات اصلی اسانس آویشن شیرازی شامل تیمول (3/22 درصد)، p- سیمین (2/14 درصد)، لینالول (2/6 درصد)، γ- ترپینن (4/6 درصد)، 1و8- سینئول (3/5 درصد) و کارواکرول (1/3 درصد) هستند. افزودن اسانس آویشن شیرازی به جیره اثر معنی‌‌داری بر صفات عملکردی جوجه‌‌های گوشتی شامل وزن بدن، خوراک مصرفی، ضریب تبدیل، ماندگاری و شاخص تولید نداشت (05/0<P). خوراک مصرفی تا 42 روزگی و وزن جوجه‌‌ها تا 28 روزگی در تیمار آنتی‌‌بیوتیک بیشتر از سایر تیمار‌ها بود (05/0>P). وزن نسبی لاشه و اجزای مختلف لاشه و چربی حفره بطنی تحت تاثیر تیمار‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0<P). میزان مواد واکنش‌دهنده با اسید تیوباربیتوریک (TBARS) در گوشت ران نگهداری شده به مدت 90 روز پس از کشتار در تیمار اسانس آویشن شیرازی نسبت به تیمار آنتی‌بیوتیک کمتر بود (05/0>P) اما تفاوت معنی‌‌داری با گروه شاهد نداشت. نتایج نشان دادند که اسانس آویشن شیرازی در بهبود عملکرد به اندازه آنتی‌بیوتیک موثر نبود اما ترکیبات آنتی‌اکسیدانی آن اثر مطلوبی بر پایداری اکسیداتیو گوشت در بلند مدت داشت و این امر می‌تواند برای نگهداری گوشت در سردخانه‌‌ها و ذخیره‌‌سازی آن، مورد توجه قرار گیرد.