تأثیر آموزش خود-تنظیمی بر درک مطلب و تمایل به پذیرش اشتباه در کلاس‌های حضوری در مقایسه با کلاس‌های برخط - محمدرضا زبردست; مهری حداد نارافشان; حسن شهابی (Journal of Language Horizons, 2023)
فناوری‌های نوظهور و کاربردهای آن‌ها در آموزش، ما را ملزم به تلاش در ایجاد و آزمونِ نظریه‌هایی می کند که می‌توانند بر بهره‌مندی بهینه یادگیری دانش‌آموز و آموزش معلم تأثیر بگذراند. نظریه یادگیری خود-تنظیمی، یکی از تأثیرگذارترین نظریه‌هایی است که پیوندهای عوامل مختلف برای یادگیری بهینه به مثابه یک فرایند در حال پیشرفت را شناسایی می‌کند. بنابراین، این پژوهش سعی کرده ‌است کارایی یادگیری خود-تنظیمی در رشد درک مطلب زبان‌آموز و تمایل به پذیرش اشتباه در محیط یادگیری برخط را افزون بر محیط یادگیری حضوری بررسی کند. برای پرداختن به این موضوع، از یک طرح شبه-آزمایشی استفاده شد. به گروه‌های آزمایشی تعلیم داده شد که از طریق دریافت راهبردهای یادگیری خودتنظیمی به قابلیت خود-تنظیمی برسند در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه دستورالعمل خود-تنظیمی دریافت نکردند. تجزیه و تحلیل آماری آزمون تی-جفتی نشان داد که فقط گروه‌های آزمایشی پیشرفت قابل توجهی در درک مطلب خواندن و تمایل به پذیرش اشتباه داشتند. افزون بر این، همان گونه که تجزیه و تحلیل آماری آزمون کوواریانس نشان داد، گروه برخط در مقایسه با گروه کنترل و حضوری در زمینه مهارت درک مطلب خواندن عملکرد بهتری داشت. این یافته‌ها می‌تواند مورد توجه پژوهشگران، معلمان و طراحان دوره‌های آموزشی به منظور اهمیت استفاده از مدل‌های خود-تنظیمی به عنوان روشی جایگزین برای آموزش سنتی قرار بگیرد.