شناسایی عوامل مؤثر بر شکل‌گیری بنگاه‌‌های اقتصادی کوچک و متوسط با محوریت گردشگری روستایی مطالعة موردی: بخش کن شهرستان تهران - زهرا کرمی بنماران; بهمن خسروی پور; منصور غنیان; مسعود برادران (Pizhūhish/hā-yi Rūstāyī, 2015)
در جهان امروز، گردشگری روستایی نقش مهمی به‌‌‌عنوان عامل تولیدی و اشتغا‌ل‌زایی و منبع جدید درآمدی در جوامع روستایی ایفا می‌کند. به‌‌‌همین دلیل شناسایی عوامل تأثیرگذار بر این صنعت اهمیت می‌یابد. به‌منظور شناسایی عوامل مؤثر بر شکل‌گیری و رونق کسب‌وکارهای گردشگری از دیدگاه مردم محلی، پژوهشی در نواحی روستایی بخش کن (دهستان سولقان) صورت گرفت. برای گردآوری داده‌‌ها از پرسشنامه و برای تجزیه و تحلیل داده‌‌ها از نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان دادند که بیشترین انگیزة گردشگران از حضور در نواحی روستایی بخش کن، بازدید از جاذبه‌‌های طبیعی و مکان‌های زیارتی بوده است. جز در منطقة‌‌ امام‌زاده داود، فعالیت بنگاه‌‌های گردشگری در اشکالی مانند مراکز تفریحی، رستوران‌‌ها، مراکز عرضة‌‌ خدمات اقامتی، مراکز خرید، راهنمایی گردشگران، فروش محصولات دامی و کشاورزی، حمل‌ونقل گردشگران، فروش صنایع‌دستی و عرضة‌‌ غذاهای محلی در مناطق روستایی رشد و توسعة‌‌ چندانی نداشت. از دیدگاه اهالی ازجمله مزیت‌‌های منطقه در ایجاد و توسعة‌‌ کسب‌وکار گردشگری، فاصلة‌‌ کم تا شهر تهران و جاذبه‌‌های طبیعی و زیارتی منطقه معرفی شدند و درمقابل، فصلی‌بودن گردشگری و تبلیغات و اطلاع‌رسانی کم درخصوص جاذبه‌‌های گردشگری منطقه از مهم‌ترین مسائل پیش روی گسترش و رونق فعالیت بنگاه‌‌های گردشگری عنوان شد. از میان عوامل استخراجی در آزمون تحلیل عاملی، عامل زمینه‌‌ای-زیرساختی با مقدار ویژة‌‌ 78/5 مؤثرترین عامل در شکل‌گیری و گسترش فعالیت‌‌های بنگاه‌‌های اقتصادی با محوریت گردشگری منطقه شناخته شد. همچنین میان عوامل شناسایی‌شده همبستگی مثبت مشاهده شد.