اثر تغذیه گل میمونی سازوئی یا تشنه داری بر خصوصیات تخمیر، تولید گاز و قابلیت هضم آزمایشگاهی در گوسفند لری-بختیاری - فاطمه رضائی; طاهره محمد آبادی; مرتضی چاجی; محمدرضا مشایخی (تحقیقات تولیدات دامی, 2016)
هدف از این آزمایش بررسی اثر تغذیه گیاه گل میمونی سازوئی (تشنهداری) بر خصوصیات تخمیر، تولید گاز و هضمپذیری الیاف و پروتئین در گوسفند لری- بختیاری بود. در این آزمایش 12 راس بره ( میانگین وزن Kg 1 ± 5/30) به سه گروه (تیمار) و هر گروه به چهار زیر گروه (تکرار) تقسیم شدند و با جیره حاوی 6، 3 و صفر (شاهد) گرم گل میمونی سازوئی در کیلوگرم ماده خشک برای یک ماه تغذیه شدند. در پایان آزمایش، مایع شکمبه از 3 تکرار گرفته شده و فراسنجههای تولید گاز (بعد از 96 ساعت) و قابلیت هضم آزمایشگاهی کاه گندم و کنجاله سویا (4 تکرار از هر کدام) اندازهگیری شد. نتایج نشان داد پتانسیل تولید گاز شاهد برای کنجاله سویا ( mL19/61) و کاه ( mL48/50)  بیشتر از تیمارهای گل میمونی بود (05/0>P)، اما خصوصیات تخمیری کنجاله سویا تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت (05/0<P). بیشترین میزان فاکتور تفکیک و راندمان سنتز توده میکروبی کاه مربوط به تیمار 3 گرم در کیلوگرم ماده خشک (به ترتیبmg/mL  03/15 و 86 %) و بالاترین مقدار ماده آلی واقعاً هضم شده مربوط به تیمار 6 گرم در کیلوگرم ماده خشک بود mg) 85/253). قابلیت هضم ماده خشک کنجاله سویا در تیمار حاوی 3 گرم در کیلوگرم ماده خشک بیشترین مقدار (57/83 %) بود (05/0>P). قابلیت هضم ماده خشک کاه در هیچ کدام از تیمارها معنیدار نشد (05/0<P). با توجه به نتایج، استفاده از 3 گرم در کیلوگرم گل میمونی سازویی در جیره گوسفند لری-بختیاری تاثیر مثبتی بر تخمیر و قابلیت هضم میکروبی داشت.