حسابرسی فرهنگ سازمانی در ایران - علی رحمانی; افسانه بحیرایی (پژوهش‌های تجربی حسابداری, 2019)
در سازمان‌ها از فرهنگ ‌سازمانی به‌عنوان مسئله نرم یاد می‌شود که ارزیابی و نظارت آن توسط هیئت‌ مدیره کاری بس دشوار است. حسابرسی داخلی کارکردی واحد در سازمان است که با استقلال و دسترسی به اطلاعات افراد و مدارک، می‌تواند برای هیئت ‌مدیره این اطمینان را ایجاد کند که تعهدی قوی به رفتار خوب در سازمان وجود دارد و این تعهد در حقیقت به رفتارهای روزانه سازمان تبدیل میشود و مهم‌تر اینکه اقدامات صورت گرفته جهت تغییر فرهنگ و رفتارها، به‌صورت مطلوب عمل میکنند و فرهنگ ‌سازمانی در تمام سطوح منعکس‌شده است. هدف این پژوهش بررسی توانمندی‌ها و چالش‌های حسابرسی فرهنگ ‌سازمانی در ایران و استفاده بهینه از حسابرسان داخلی در ارتقاء فرهنگ‌ سازمانی است. این پژوهش از نوع یمایشی است و برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه کتبی که بر اساس مدل 7 عامل مکنزی تدوین شده بود، گردآوری شده است. نمونه‌ی مورد بررسی در این پژوهش شامل 123 نفر از حسابرسان داخلی است. نتایج نشان می‌دهد که فرهنگ سازمانی در بررسیهای حسابرسان داخلی لحاظ نشده است و از بین 4 عامل نرم (ارزشهای مشترک، مهارت افراد در سازمان، سبک و شیوه مدیریت، کارکنان سازمان ) فقط ارزشهای مشترک و از بین 3 عامل سخت (استراتزیهای سازمان، سیستمهای سازمان، ساختار سازمانی) تنها سیستمهای سازمان در فرایند حسابرسی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته‌های پژوهش ضرورت‌ها و ارزش‌آفرینی حسابرسی داخلی را در حوزه فرهنگ‌ سازمانی نشان می‌دهد. از این‌ رو پیشنهاد می‌شود که به ‌منظور بهبود و ارتقاء فرهنگ‌ سازمانی، حسابرسان داخلی علاوه بر کنترل‌های سخت، کنترل‌های نرم را نیز در رسیدگی‌های خود در مدنظر قرار دهند.