Ebu’l-Arab Muhammed b. Ahmed b. Temîm et-Temîmî'nin, Kitâbu’l-Mihan (thk., Yahya Vehîb el-Cebbûrî, Beyrut 1408/1988) adlı Eserinin Tanıtımı - Ünal KILIÇ (Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2000)
Siyer ve Megâzî türü ile başlayan İslâm tarihçiliği, zamanla Coğrafya, Ensâb, Fütûh, Emvâl, Harâc vb. ile gelişerek devam etmiştir. İslâm tarihçileri, içerisinde yaşadıkları dönemin şartlarından da etkilenerek çalışma türlerinde bazı meselelere ağırlık vermişlerdir. Örneğin Kerbela olayından sonra pek çok tarihçinin Kerbela ile bağlantılı konularda eserler telif ettikleri görülmektedir. Fetihlerin hızlı bir şekilde devam ettiği dönemlerde fütuhâtla ilgili konulara, ekonomik veya siyasî buhranların olduğu dönemlerde ise daha çok bu hususlarla ilgili çalışmalara ağırlık verildiği görülmektedir. Aslında bu durum yadırganmamalıdır. Zira İslâm tarihçisi de içerisinde yaşadığı toplumun bir ferdi olması sebebiyle toplumun maruz kaldığı olaylara bigane kalamaz. Bir başka ifadeyle İslâm tarihçisi, döneminde gerçekleşen olaylardan etkilenmiştir. Bu etkilenme onun telif edeceği eserlerin konusu ve çeşidine tesir ettiği gibi meseleleri ele alış biçimindeki tarafsız kalıp kalmamasında da etkili olmuştur.