رابطه نگرانی از تصویر بدنی و نگرش های ناکارآمد با پیش بینی اعتیاد به ورزش در ورزشکاران پرورش‌اندام - امیر بابالو; میرحمید صالحیان (Ṭibb-i Tavānbakhshī, 2019)
مقدمه و اهداف ورزش از لحاظ روانشناختی و فیزیولوژیکی برای سلامتی فرد دارای فواید زیادی است. با این حال، تعدادی از افراد ممکن است به طور مفرط و بدون در نظر گرفتن درجه آسیب دیدگی‌شان ورزش کنند و این امر باعث شده است که محققان به این اتفاق نظر برسند که در بعضی موارد، ورزش کردن میتواند آسیب زا و تبدیل به یک فرآیند اعتیادی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نگرانی از تصویر بدنی و نگرش‌های ناکارآمد با پیشبینی اعتیاد به ورزش در ورزشکاران پرورش اندام شهرستان خوی انجام شد. مواد و روش ها در مطالعه توصیفی-مقطعی حاضر، با استفاده از جدول مورگان از بین 600 ورزشکار زن و مرد 234 ورزشکار پرورش اندام، (117 مرد با میانگین سنی 2/3±20؛ 117 زن با میانگین سنی 8/2±20) از باشگاههای پرورش اندام شهر خوی به روش نمونهگیری ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه نگرانی از تصویر بدنی، مقیاس نگرش های ناکارآمد تجدید نظر شده و سیاهه اعتیاد به ورزش جمع آوری گردید. روایی هر یک از پرسشنامه ها به ترتیب 87/0، 92/0 و 84/0 به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه مورد تجزیه ودتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نتایج نشان داد که بین اعتیاد به ورزش با نگرانی از تصویر بدنی و نگرشهای ناکارآمد در ورزشکاران پرورش اندام رابطه معناداری وجود دارد (01/0p<). همچنین مولفه های نگرانی از تصویر بدنی (نارضایتی و خجالت فرد از ظاهر خود، و وارسی کردن و مخفی کردن نقایص ادراکشده) و نگرش‌های ناکارآمد (موفقیت-کمالطلبی و نیاز به راضی کردن دیگران) توانستند اعتیاد به ورزش را در ورزشکاران پرورشاندام به طور مطلوبی پیش بینی کنند. نتیجه گیری نگرانی و برداشت نادرست از تصویر بدنی به همراه نگرشهای ناکارآمد در ارتباط فعالیت های ورزشی با افزایش اعتیاد به ورزش همراه است و توجه به این متغیرهای روانشناختی و هدف قرار دادن آنها در برنامه های مداخلاتی و آموزشی میتواند به منظور پیشگیری از اعتیاد در ورزشکاران پرورش اندام مفید باشد.