ترجیح میزبان گیاهی، ترجیح مرحله رشدی میزبان و رفتار سوئیچینگ زنبور Aphidius platensis (Hym.: Braconidae) نسبت به شته سبز هلو - فاطمه خاکی; علیرضا نظری; حسین مددی; زهرا رفیعی کرهرودی (تحقیقات آفات گیاهی, 2022)
خصوصیات فیزیکی و شیمیایی گیاه میزبان بهعنوان نخستین سطح غذایی دارای اثرات مشخصی روی موجودات واقع در سطوح بالاتر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ترجیح میزبان گیاهی، ترجیح مرحله رشدی میزبان و رفتار سوئیچینگ  زنبور Aphidius platensis Brethes, 1913 (Hymenoptera: Braconidae: Aphidiinae) بهعنوان عامل کنترل بیولوژیک شته سبز هلو Myzus persicae (Sulzer) (Hem.: Aphididae) انجام شد. در آزمایش ترجیح مرحله میزبانی از پورههای سنین مختلف شته سبز هلو به عنوان میزبان زنبور پارازیتوئید A. platensis استفاده شد. برای تشخیص ترجیح گیاه میزبان شته سبز هلو توسط زنبور پارازیتوئید از شاخص بتای منلی استفاده شد. رفتار سوئیچینگ با استفاده از مدل مورداک، در نسبتهای مختلف پورههای سنین سوم و چهارم شته سبز هلو بررسی شد. تمام آزمایشها در شرایط دمایی 1 ± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5 ± 70 درصد و دوره نوری 8: 16 ساعت (روشنایی: تاریکی) انجام شد. نتایج نشان داد زنبورA. platensis  پورههای سنین سوم و چهارم شته  M. persicae را برای  پارازیته کردن ترجیح میدهد. ترجیح میزبانی زنبور A. platensis بین دو گیاه فلفل و بادنجان نشان داد که زنبور A. platensis شتههای پرورشیافته روی گیاه فلفل (5/85 درصد) را بیشتر از گیاه بادنجان (5/28 درصد) برای پارازیته کردن ترجیح میدهد.ترجیح پارازیتوئید در نسبتهای مختلف از مراحل مختلف میزبان متغیر بوده و تعداد میزبانهای پارازیتشده با افزایش نسبت تراکم میزبان افزایش یافت (به عنوان مثال در تراکم نسبی 40 : 10 (پوره سن چهارم: پوره سن سوم) از شته M. persicae ، پورههای سن چهارم با میانگین 5/16  به طور قابل توجهی در مقایسه با پورههای سن سوم با میانگین 8/2 ترجیح داده شدند). این مطالعه نشان داد که A. platensis میتواند به عنوان یک عامل موثر در مدیریت کنترل شته سبز هلو موردتوجه قرار گیرد. نتایج این تحقیق دانش ما را در مورد این  زنبور پارازیتوئید شته‌ها گسترش می‌دهد و درک بهتری از فعل و انفعالات میزبان-پارازیتوئید نشان می‌دهد.