تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)

دولت قاجار در زمینه بهداشت شهری و عمومی کارنامه موفقی نداشت. این امر علاوه­بر شیوع بیماری­های مختلف، چهره مناسبی از شهرها را نشان نمی­داد. فقدان دانش جدید، تقدیرگرایی و جهل و خرافات جامعه را از بهداشت به­عنوان پدیده این­جهانی دور کرده بود. از اواخر دوره قاجار، روند تغییر با گسترش ارتباطات و فعالیت پ...

Full description

Bibliographic Details
Main Authors: عباس قدیمی قیداری, رضا محمدی
Format: Article
Language:fas
Published: Institute for Humanities and Cultural Studies 2021-02-01
Series:تحقیقات تاریخ اجتماعی
Subjects:
Online Access:https://socialhistory.ihcs.ac.ir/article_5785_f94f529371bc8047040cc38bb7d547f1.pdf
_version_ 1827206188084756480
author عباس قدیمی قیداری
رضا محمدی
author_facet عباس قدیمی قیداری
رضا محمدی
author_sort عباس قدیمی قیداری
collection DOAJ
description دولت قاجار در زمینه بهداشت شهری و عمومی کارنامه موفقی نداشت. این امر علاوه­بر شیوع بیماری­های مختلف، چهره مناسبی از شهرها را نشان نمی­داد. فقدان دانش جدید، تقدیرگرایی و جهل و خرافات جامعه را از بهداشت به­عنوان پدیده این­جهانی دور کرده بود. از اواخر دوره قاجار، روند تغییر با گسترش ارتباطات و فعالیت پزشکان خارجی در ایران آغاز و با تشکیل دولت رضاشاه شدت یافت. با گسترش شهرنشینی و به­جهت اهمیّت موضوعِ بهداشت و سلامت شهری و عمومی، در این دولت بر اجرای نظام پزشکی نوین تأکید شد و زمینه اجرای آن با شکل­گیری برخی نهادهای مربوطه فراهم آمد؛ ازآن جمله می­توان به «شورای عالی صَحی» در تهران و ادارۀ صحیۀ بلدیه در شهرها و نیز تصویب نظامنامه­های بهداشتی اشاره نمود. در تبریز صحیۀ بلدیه اقداماتی درجهتِ استقرار نظام جدید بهداشتی انجام داد که تا حدی در سلامت مردم و چهرۀ بهداشت شهری مؤثر افتاد اما به­نظر می­رسد به­رغم تلاش­های صورت­گرفته نتوانست نتایج قابل­توجهی به­بار آورد. عدم اختصاص بودجه کافی، کمبود کادر بهداشتی­و­درمانی، مسائل فرهنگی و باورهای پیشینِ مردم را شاید بتوان جزو این علل عدم توفیق دانست. البته مؤسسات و انجمن­های عام­المنفعه در تبریز بخشی از تغییرات بهداشت عمومی را برعهده گرفتند. مسئله اصلی این پژوهش تغییر و تحولات ساختاری بهداشت عمومی و شهری تبریزِ عصر رضاشاه است و به تبعِ آن سئوال اصلی پژوهش چگونگی استقرار و سازوکار اجرا و نتایج این تغییرات می­باشد. این مقاله با تکیه بر نشریات آن دوره، اسناد و منابع اصیل تاریخی به روش توصیفی - تبیینی، به بررسی این موضوع نشسته است.
first_indexed 2024-04-11T04:18:41Z
format Article
id doaj.art-a4205d22603d472f961313fde600a497
institution Directory Open Access Journal
issn 2383-0484
2383-0492
language fas
last_indexed 2025-03-21T12:20:12Z
publishDate 2021-02-01
publisher Institute for Humanities and Cultural Studies
record_format Article
series تحقیقات تاریخ اجتماعی
spelling doaj.art-a4205d22603d472f961313fde600a4972024-06-29T06:10:03ZfasInstitute for Humanities and Cultural Studiesتحقیقات تاریخ اجتماعی2383-04842383-04922021-02-0110211914210.30465/shc.2020.31985.21165785تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)عباس قدیمی قیداری0رضا محمدی1دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه تبریز،تبریز، ایران.دانشجوی دکتری تاریخ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایراندولت قاجار در زمینه بهداشت شهری و عمومی کارنامه موفقی نداشت. این امر علاوه­بر شیوع بیماری­های مختلف، چهره مناسبی از شهرها را نشان نمی­داد. فقدان دانش جدید، تقدیرگرایی و جهل و خرافات جامعه را از بهداشت به­عنوان پدیده این­جهانی دور کرده بود. از اواخر دوره قاجار، روند تغییر با گسترش ارتباطات و فعالیت پزشکان خارجی در ایران آغاز و با تشکیل دولت رضاشاه شدت یافت. با گسترش شهرنشینی و به­جهت اهمیّت موضوعِ بهداشت و سلامت شهری و عمومی، در این دولت بر اجرای نظام پزشکی نوین تأکید شد و زمینه اجرای آن با شکل­گیری برخی نهادهای مربوطه فراهم آمد؛ ازآن جمله می­توان به «شورای عالی صَحی» در تهران و ادارۀ صحیۀ بلدیه در شهرها و نیز تصویب نظامنامه­های بهداشتی اشاره نمود. در تبریز صحیۀ بلدیه اقداماتی درجهتِ استقرار نظام جدید بهداشتی انجام داد که تا حدی در سلامت مردم و چهرۀ بهداشت شهری مؤثر افتاد اما به­نظر می­رسد به­رغم تلاش­های صورت­گرفته نتوانست نتایج قابل­توجهی به­بار آورد. عدم اختصاص بودجه کافی، کمبود کادر بهداشتی­و­درمانی، مسائل فرهنگی و باورهای پیشینِ مردم را شاید بتوان جزو این علل عدم توفیق دانست. البته مؤسسات و انجمن­های عام­المنفعه در تبریز بخشی از تغییرات بهداشت عمومی را برعهده گرفتند. مسئله اصلی این پژوهش تغییر و تحولات ساختاری بهداشت عمومی و شهری تبریزِ عصر رضاشاه است و به تبعِ آن سئوال اصلی پژوهش چگونگی استقرار و سازوکار اجرا و نتایج این تغییرات می­باشد. این مقاله با تکیه بر نشریات آن دوره، اسناد و منابع اصیل تاریخی به روش توصیفی - تبیینی، به بررسی این موضوع نشسته است.https://socialhistory.ihcs.ac.ir/article_5785_f94f529371bc8047040cc38bb7d547f1.pdfتبریزرضاشاهبلدیهنظام نامهبهداشت عمومی و شهری
spellingShingle عباس قدیمی قیداری
رضا محمدی
تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)
تحقیقات تاریخ اجتماعی
تبریز
رضاشاه
بلدیه
نظام نامه
بهداشت عمومی و شهری
title تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)
title_full تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)
title_fullStr تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)
title_full_unstemmed تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)
title_short تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه(1304-1320شمسی)
title_sort تحولات بهداشت عمومی و شهری تبریز در دوره رضاشاه 1304 1320شمسی
topic تبریز
رضاشاه
بلدیه
نظام نامه
بهداشت عمومی و شهری
url https://socialhistory.ihcs.ac.ir/article_5785_f94f529371bc8047040cc38bb7d547f1.pdf
work_keys_str_mv AT ʿbạsqdymyqydạry tḥwlạtbhdạsẖtʿmwmywsẖhrytbryzdrdwrhrḍạsẖạh13041320sẖmsy
AT rḍạmḥmdy tḥwlạtbhdạsẖtʿmwmywsẖhrytbryzdrdwrhrḍạsẖạh13041320sẖmsy