ارزیابی و پیش‌بینی تغییرات پوشش‌گیاهی در ارتباط با تغییرات کاربری اراضی با استفاده از مدل LCM و زنجیره CA مارکوف ( مطالعه موردی: کلان‌شهر اهواز) - محمد عبیات; سینا عطار روشن; محمود عبیات (جغرافیا و مخاطرات محیطی, 2020)
پایش تغییرات کاربری اراضی و پوششگیاهی، نقش مهمی در مدیریت شهری دارد. هدف این مطالعه، بررسی تغییرات پوشش‌گیاهی کلانشهر اهواز در ارتباط با تغییرات کاربری اراضی است. ابتدا تصاویر ماهوارهای با الگوریتم ماشین بردار پشتیبان روش شیءگرا، طبقه‌بندی‌شده و نقشه‌های کاربری اراضی تهیه گردید. برای افزایش دقت نقشه‌ها، از سه شاخص نرمال‌ شده تفاوت پوششگیاهی، تعدیلکننده اثر خاک و پوششگیاهی نسبی به‌طور جداگانه در طبقه‌بندی استفاده شد. نتایج نشان داد شاخص تعدیلکننده اثر خاک، قابلیت بالاتری داشته و نقشه‌های آن با بالاترین ضرایب کاپا و صحت کلی، جهت آشکارسازی تغییرات وارد مدلساز تغییر سرزمین شدند. پیش‌بینی تغییرات در 10 سال آینده نیز با مدل سلولهای خودکار زنجیره مارکوف انجام شد. نتایج بررسی تغییرات نشان داد، پوششگیاهی روند کاهشی داشته، به‌طوری‌که 65/1339 هکتار در بازه 2002-1989 و 50/1860 هکتار در بازه 2019-2002، از پوششگیاهی کاسته شده است. بیش‌ترین تغییرات مربوط به تبدیل پوششگیاهی به نواحی ساخته‌شده با 44/686 هکتار در بازه 2002-1989 و 51/1032 هکتار در بازه 2019-2002 است. کمترین تغییرات مربوط به تبدیل پوشش‌گیاهی به پهنه‌های آب با 18/7 هکتار در بازه 2002-1989 و 33/9 هکتار در بازه 2019-2002 است. نتایج پیشبینی تغییرات تا سال 2029 نیز مؤید کاهش پوششگیاهی بوده و طی 10 سال 77/785 هکتار از پوشش‌گیاهی کاسته شده و مساحت آن به 24/2923 هکتار خواهد رسید.