تعیین مناطق بحرانی بارش سطح کشور ایران در دوره 2021-2040 بر اثر تغییر اقلیم - سامان جوادی; حسین یوسفی; علی مریدی; حسین خواجه پور; تورج فتحی (مدیریت آب و آبیاری, 2023)
در این پژوهش اثر تغییر اقلیم بر بارش آینده (2040-2021) در ایران بررسی شده است. به این منظور نتایج سه مدل گردش عمومی (GCM) به نامهای GFDL-ESM2M، HadGEM2-ES و IPSL-CM5A-LR و برای دو سناریوی انتشار گازهای گلخانهای RCP2.6 و RCP8.5 تحلیل شد. برای ریزمقیاسنمایی و تصحیح سوگیری بارش روزانه از مدل CCT و دادههای بارش روزانه دوره پایه (2019-1986) استفاده شد. طبق نتایج سالانه میانگین وزن‌دار بارش سالانه ایستگاههای باران‌سنجی در همه سناریوها به‌جز سناریو RCP8.5 در مدل IPSL-CM5A-LR، افزایشی است. میانگین وزن‌دار بارش فصل زمستان ایستگاههای باران‌سنجی در هیچ‌یک از شرایط تغییر اقلیم کاهشی نبود اما در باقی فصلها مقدار بارش کاهش یا افزایش داشت. بیش‌ترین افزایش میانگین وزن‌دار بارش فصلی، در فصل زمستان و در سناریو RCP2.6 در مدل GFDL-ESM2M و به مقدار 23 میلی‌متر و بیش‌ترین کاهش میانگین وزن‌دار بارش فصلی، در فصل پاییز سناریوی RCP8.5 در مدل IPSL-CM5A-LR و برابر 5/10 میلی‌متر محاسبه شد. از سویی تغییرات اندک میانگین بارش و از سوی دیگر کاهش شدید کمینه بارش (446 میلی‌متر در اثر G3S4) و افزایش شدید بیشینه بارش (233 میلی‌متر در اثر G2S1)، نشان‌دهنده وقوع پدیدههای حدی شدید (خشکسالی و سیل) در آینده می‌باشد.