متغیرهای موثر در ظهور / عدم ظهور «را» در گفتار فارسی‌زبان - زهرا ترکاشوند; بلقیس روشن; غلامحسین کریمی دوستان; آذر مهری (زبان پژوهی, 2023)
در پژوهشِ توصیفی-تحلیلی حاضر این پرسش مطرح است که وجود چه متغیرهایی سبب ظهور یا عدم ظهور «را» در گفتار گویشوران زبان فارسیِ معیار است. بنابراین، جمله‌هایی تک مفعولی مطابقِ شم زبانی نگارندگان تولید شد تا براساس آن‌ها متغیرهایِ مشخصه های معناییِ مفعول، مشخصه های معناییِ فعل، و تأثیرپذیری مفعول از فعل با استفاده از رویکردهای آیسن (Aissen, 2003)، نَس (Nass, 2004)، روستین (Rothstein, 2008a; Rothstein, 2008b)، وُنهویزینگر (Von Heusinger, 2008)، و بیورز (Beavers, 2011) توصیف و تحلیل شوند. در زبان فارسی معیار، نه تنها جان‌داری گروه اسمی مفعول مستقیم، بلکه معرفگی و مشخص بودن آن نیز در ظهور و عدم ظهور «را» نقش دارد، به‌گونه‌ای که مفعول مستقیم جان‌دار و معرفه با «را» نمایان می‌شود. بنابراین، پیوستار معرفگی و جان‌داری همواره معنادار نیست و جمله‌هایی وجود دارد که آن را نقض می‌کند. بنابراین، یافته های نگارندگان کاملاً همسو با یافته های آیسن (Aissen, 2003) نیست. یافته های مقالة حاضر همراستا با نَس (Nass, 2004) نشان داد با کاهش میزان تغییر در موجودیت، میزان تأثیرپذیری نیز کمتر میشود و «را» باید در ساختار جمله حضور داشته باشد، ولی حضور مفعول مؤثر و متأثر در جایگاه نحوی مفعول تاثیری در امکان ظهور و عدم ظهور «را» ندارد. طبقه بندی وُنهویزینگر (Von Heusinger, 2008) نیز نمیتواند دلیل ظهور و یا عدم ظهور «را» را تبیین کند، زیرا افعالی وجود دارند که  مفعولشان هم با «را» و هم بدون آن نمایان میشود. طبقه بندی بیورز (Beavers, 2011) نیز ظهور و عدم ظهور «را» را نمیتواند تبیی نکند، زیرا حتی افعال یک گروه نیز گاهی رفتار‌های متفاوتی در پذیرش «را» نشان می‌دهند. همچنین، هر چه تأثیرپذیری مفعول از فعل کمتر باشد، امکان تظاهر آشکار «را» بیشتر میشود.