بازداشت پیریت و اسفالریت در فلوتاسیون اولیه گالن از کانسنگ سرب و روی پرپیریت معدن گوشفیل - علی دهقانی; مرجان شهبازی (نشریه مهندسی معدن, 2017)
کانسنگ سرب و روی پرپیریت معدن زیرزمینی گوشفیل ایرانکوه  ترکیب کانیشناسی پیچیدهای دارد. کنسانترهی سرب حاصل از فلوتاسیون این کانسنگ حاوی مقادیر بیش از حد مجاز آهن و روی است. در این تحقیق  تأثیر سولفات روی، سیانید سدیم و سولفات آهن در بازداشت اسفالریت و پیریت، در فلوتاسیون گالن از کانسنگ گوشفیل، انجام شده است. آزمایشها روی نمونههای کانسنگ در ابعاد  کوچک‌تر از 75 و 90 میکرون انجام و مشاهده شد که هنگام فلوتاسیون گالن در نمونههای 75 میکرونی و در pH طبیعی، با افزایش مصرف سولفات روی، از 300 به 1000 گرم بر تن، عیار سرب در کنسانترهی سرب از 5/4 به 1/7 درصد افزایش یافتهاست، درحالی که بازیابی آن بدون تغییر مانده است. از طرف دیگر عیار آهن کنسانتره از 13 به 10 درصد و بازیابی آهن و روی نیز، به ترتیب، حدود 5/6 و 7 درصد کاهش یافته است. در فلوتاسیون نمونههای 90 میکرونی، با افزایش سولفات روی، از 500 به 1000 گرم بر تن، عیار آهن و سرب اندکی افزایش یافته ولی عیار روی کاهش یافته است. در این حالت، بازیابی سرب، روی و آهن در کنسانترهی سرب، به ترتیب، حدود 7، 4 و 2 درصد کاهش یافته است. با افزایش بیشتر سولفات روی، بازیابی روی و آهن در کنسانتره سرب،افزایش یافتهاست. با افزایش مصرف سیانیدسدیم از 100 به 200 گرم بر تن، عیار آهن در کنسانتره سرب تعییری نکرده است ولی عیار سرب و روی آن 2 و 4/0 درصد کاهش یافته است. آزمایشهای فاکتوریل انجام شده روی نمونه بالا، در دو سطح از پارامترهای سولفات روی، سیانید سدیم و pH نیز نشان دادهاست که تأثیر پارامترها به pH محیط بستگی دارد. همچنین ماکزیمم بازیابی سرب در این شرایط حدود 30 درصد است در حالی که بازیابی روی و آهن در کنسانتره سرب در این حالت، بهترتیب، حدود 9/7 و 2/5  بهدست آمدهاست.