Tętnicze nadciśnienie płucne w praktyce reumatologa: podstępny początek – poważne konsekwencje. Znaczenie wczesnego rozpoznania - Ewa Więsik-Szewczyk; Marzena Olesińska (Rheumatology, 2010)
Tętnicze nadciśnienie płucne (TNP) to przewlekle postępująca choroba,która jest główną przyczyną zgonów w przebiegu twardzinyukładowej. W innych układowych chorobach tkanki łącznej TNPwystępuje rzadziej. W ostatnim dziesięcioleciu daje się zauważyćpostęp w zrozumieniu patogenezy tętniczego nadciśnienia płucnego,który zaowocował wprowadzeniem nowych leków. Warunkiemskutecznej terapii jest wczesne ustalenie rozpoznania. W artykuleomówiono strategię wykrywania TNP u chorych na twardzinę układową.Optymalne narzędzia badań przesiewowych wciąż nie sąokreślone. Zaleca się coroczną echokardiografię dopplerowską. Ważnymkrokiem jest diagnostyka różnicowa przyczyn nadciśnienia płucnego,które mogą wynikać także z uszkodzenia lewej komory serca,choroby śródmiąższowej płuc, zmian zatorowo-zakrzepowych czyzapalenia mięśnia sercowego. Wciąż wymagają określenia, szczególniew grupie chorych z łagodnym nadciśnieniem płucnym, optymalneprogi wartości nieprawidłowych w badaniu echokardiograficznym.Echokardiografia wiąże się z ryzykiem wyników zarówno fałszywiedodatnich, jak i fałszywie ujemnych. We wszystkich przypadkach,w których podejrzenie TNP okazuje się uzasadnione, konieczne jestpotwierdzenie rozpoznania za pomocą cewnikowania serca.