مقایسه مقاومت کششی بتن قلیافعال و بتن معمولی در دمای بالا - محمدحسین منصورقناعی; مرتضی بیک لریان; علیرضا مردوخ پور (نشریه مهندسی معدن, 2022)
در سال‌های اخیر بکارگیری از منابع معدنی فرآوری شده در علم مهندسی عمران چشم اندازه گسترده‌ای را به خود اختصاص داده است. برخی از این مصالح مانند سرباره‌کوره‌آهنگدازی به دلیل دارا بودن مواد سیلیسی آلومیناتی فرآوان در خود می‌توانند موجب بهبود چسبندگی و پرکنندگی در ساختار بتن شوند. در این پژوهش آزمایشگاهی، یک طرح اختلاط از بتن معمولی با عیار سیمان 450 کیلوگرم بر متر مکعب ساخته شد. یک طرح اختلاط نیز از بتن قلیافعال بر پایه سرباره‌کوره‌آهنگدازی ساخته شد تا میزان مقاومت کششی بتن تحت دمای محیط و حرارت 500 درجه سلسیوس، در سن عمل‌آوری 90 روزه مورد مقایسه و ارزیابی قرار گیرد. در ادامه آزمون‌های طیف سنجی پراش اشعه ایکس (XRD) و تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) در سن عمل‌آوری 90 روزه در دمای محیط و تحت حرارت 500 درجه سلسیوس، به منظور بررسی بیشتر و راستی آزمایی نتایج حاصل از آزمون مقاومت کششی، بر روی نمونه‌های بتنی انجام گرفت. نتایج حاصله حاکی از کسب مقاومت کششی در دمای محیط، برای بتن معمولی به مقدار 048/5 مگاپاسکال و برای بتن قلیافعال به مقدار 41/4 مگاپاسکال است، که اختلاف 63/12 درصدی را دارا بود. با اعمال حرارت بالا به نمونه‌های بتنی، میزان افت مقاومت کششی در بتن معمولی به مقدار 51 درصد و در بتن قلیافعال به میزان 21 درصد، رسید. نتایج حاصل از آزمون‌های XRD و SEM ضمن هماهنگی با یکدیگر، در همپوشانی با نتایج حاصل از آزمون مقاومت کششی قرار داشتند.