رنگ‌بری دو مرحله‌ای خمیرکاغذ مرکب‌زدایی شده با دی‌تیونیت سدیم و پروکسید هیدروژن - حمید رضا مهری ایرائی; علی قاسمیان; حسین رسالتی; محمد هادی آریائی منفرد; احمد رضا سرائیان (پژوهش های علوم و فناوری چوب و جنگل, 2016)
سابقه و هدف: استفاده بهینه از کاغذهای باطله و بهبود کیفیت آنها همواره یکی از اهداف در صنایع خمیر و کاغذ بوده است. این تحقیق با هدف بررسی کیفیت خمیر مخلوط کاغذهای روزنامه و مجله بازیافتی مرکبزدایی شده، پس از رنگبری دومرحلهای با دیتیونیت سدیم (Y) و پروکسید هیدروژن (P) انجام گردید. مواد و روشها: رنگبری مرحله اول با استفاده از 1 درصد پروکسید هیدروژن و رنگبری مرحله دوم با استفاده از 5/0 و 75/0 درصد دیتیونیت و پروکسید هیدروژن در زمانهای 60، 90 و 120 دقیقه انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که با افزایش درصد مصرف پروکسید هیدروژن در مرحله دوم توالی رنگبریPP، میزان کاهش حجیمی، ماتی و افزایش میزان ویژگیهای مقاومتی معنیدار نبوده ولی افزایش در میزان درجه روشنی و بار COD پساب معنیدار میباشد. همچنین افزایش زمان رنگبری در مرحله دوم توالی پراکسید هیدروژن-پراکسید هیدروژن (PP) سبب کاهش معنیدار در حجیمی و ماتی و افزایش بار COD پساب، درجه روشنی و ویژگیهای مقاومتی شده است. با افزایش زمان رنگبری در مرحله دوم توالی رنگبری پروکسید هیدروژن-دیتیونیت سدیم (PY)، میزان کاهش حجیمی و ماتی و افزایش میزان ویژگیهای مقاومتی و درجه روشنی معنیدار نبوده، اما با افزایش درصد ماده رنگبر، تنها افزایش میزان درجه روشنی معنیدار بوده است. همچنین با توجه به نتایج، با افزایش درصد ماده رنگبر در مرحله دوم توالی رنگبری پروکسید هیدروژن-دیتیونیت سدیم (PY) میزان افزایش بار  CODپساب معنیدار نبوده ولی با افزایش زمان رنگبری در مرحله دوم این توالی، میزان افزایش بار COD پساب معنیدار بوده است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج، مقدار COD پساب، درجه روشنی و ویژگیهای مقاومتی توالیهای PP بیشتر از PY بوده در حالی که میزان حجیمی و ماتی آن کمتر از توالیPY میباشد.