بررسی پالایش آبهای زیرزمینی از آلاینده های ویروسی با استفاده از ستون خاک رس در مدل آزمایشگاهی - مریم اسقائی; امیر حسین خدایاری (آب و توسعه پایدار, 2017)
آب‏ های زیرزمینی یکی از منابع اصلی آب آشامیدنی در ایران هستند و جلوگیری از آلودگی آنها نقش مهمی در سلامت و بهداشت عمومی دارد. این منابع بواسطه نشت فاضلاب‏ ها همواره در معرض آلودگی با آلاینده‏ های میکروبی به ویژه ویروس ‏های بیماری‏ زا قرار دارند. در سال‏ های اخیر، مدلسازی صافی‌های جاذب ویروس به عنوان یک موضوع مورد علاقه محققین مطرح است. در این تحقیق روتاویروس به عنوان یک نمونه از ویروس ‏های بیماری‏ زا بررسی شد و عبور ویروس از خاک رس آمیخته با سه محلول قلیایی سدیم هیدروکسید، کربنات کلسیم و آلومینیوم هیدروکسید، جداگانه مورد مطالعه قرار گرفت. عیار ویروس با محاسبه آسیب‏ دیدگی پنجاه درصد سلول‏ ها اندازه ‏گیری شد و هدایت الکتریکی و pH نیز برای تعیین پارامترهای جذب بررسی گردید. یافته ‏ها نشان داد که استفاده از صافی‌های خاک در تابعی از زمان و شرایط شیمیایی بطور معنی ‏داری سبب کاهش عیارسنجی ویروس ‏ها می‏ گردد. نگهداشت ویروس در pH قلیایی و قدرت یونی بالاتر مطلوب بوده و بیشترین حذف ویروس به ستون خاک رس-کربنات کلسیم نسبت داده شد. براساس نتایج این بررسی کاربرد صافی‏های خاک رسی- آهکی در بهسازی چاه ‏های آب و حذف یا کاهش ویروس ‏های بیماری ‏زای موجود در فاضلاب مؤثر و قابل توصیه می‏ باشد.