تأثیر آموزش گروهی عزت‌نفس بر میزان سازگاری اجتماعی دانشجویان - اکرم مظاهری; ایران باغبان; مریم فاتحی‌زاده (روانشناسی بالینی و شخصیت, 2006)
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش گروهی عزت‌نفس با شیوه‌های رفتاری و رفتاری شناختی بر سازگاری اجتماعی دانشجویان ساکن خوابگاه دانشگاه اصفهان بود. به منظور دستیابی به هدف فوق 30 نفر از دانشجویان ساکن خوابگاه از طریق نمونه‌‌گیری داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. گروه‌های آزمایشی هر یک به طور جداگانه به مدت 8 جلسه تحت آموزش شناختی ـ رفتاری و رفتاری عزت‌نفس قرار گرفتند. ابزار این تحقیق، آزمون عزت‌نفس الیس پوپ و آزمون محقق ساخته سازگاری اجتماعی بود که پایایی و روایی آن‌ها مورد تأیید است. نتایج تحلیل واریانس، حاکی از اثربخشی شیوه‌های مختلف آموزشی و افزایش معنادار سازگاری اجتماعی و همچنین عزت‌نفس بود. به عبارت دیگر، شیوه‌های رفتاری و رفتاری ـ شناختی عزت‌نفس با رویکرد گروهی، باعث افزایش سازگاری اجتماعی دانشجویان ساکن خوابگاه گردید، اگرچه نتایج نشان داد که آموزش شناختی - رفتاری مؤثرتر از آموزش رفتاری بوده، لکن این تأثیر از نظر آماری معنا‌دار نبوده است. همچنین تفاوت میانگین‌های نمرات عزت‌نفس و سازگاری اجتماعی در سه گروه رفتاری ـ شناختی و رفتاری، و گروه کنترل در پیگیری پایدار بوده است.