اثر کنجاله گوار و آنزیم همی سل بر صفات عملکردی و خصوصیات لاشه در جوجه های گوشتی - حسن نبی پور افروزی; منصور رضایی; وحید تقی زاده (تحقیقات تولیدات دامی, 2016)
این آزمایش به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف کنجاله گوار (0، 5 و10 درصد) و آنزیم همیسل (0 و 05/0 درصد) در قالب آزمایش فاکتوریل 3×2 با طرح بلوکهای کامل تصادفی در دورههای رشد و پایانی بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی انجام شد. تعداد360 قطعه جوجه خروس گوشتی سویه تجاری راس 308 با 6 تیمار، 4 تکرار و 15 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی در 4 بلوک به مدت 42 روز پرورش یافتند. طی دوره آزمایش خوراک مصرفی، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی اندازهگیری شد. در سن 42 روزگی جهت بررسی اجزای لاشه از هر یک از تیمارها، 4 پرنده انتخاب و سپس وزن لاشه، رانها، سینه، چربی محوطه بطنی، کبد، طحال و پانکراس به صورت درصد تعیین شد. نتایج این تحقیق نشان داد استفاده از کنجاله گوار تا سطح 5 درصد در جیره تاثیر معنیداری بر عملکرد و اجزای لاشه نداشت، اما استفاده از 10 درصد کنجاله گوار بدون افزودن آنزیم در جیره در مقایسه با تیمار شاهد باعث کاهش مصرف خوراک (21/4098 در مقابل 07/4346 گرم)، افزایش وزن (75/1822 در مقابل 83/2092 گرم)، و افزایش ضریب تبدیل غذایی (26/2 در مقابل 08/2) در کل دوره پرورش شد (05/0P<). افزودن آنزیم به جیره حاوی 10 درصد کنجاله گوار باعث بهبود مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی شد (05/0P<)، اما بر افزایش وزن تاثیری نداشت. استفاده از 10 درصد کنجاله گوار بدون آنزیم در جیره در مقایسه با تیمار شاهد باعث کاهش معنیدار درصد لاشه (32/70 در مقابل 50/71) و سینه (93/32 در مقابل 60/33) شد (05/0P<). به طور کلی نتایج این آزمایش نشان داد که استفاده از 5 درصد کنجاله گوار بدون استفاده از آنزیم همیسل و یا 10 درصد کنجاله گوار با افزودن آنزیم همیسل در جیره غذایی جوجههای گوشتی تاًثیر منفی بر عملکرد و اجزای لاشه نداشت.