بررسی اثربخشی رهیافت مدرسه در مزرعه در بین باغداران استان کرمانشاه بر مبنای مدل KASA - فاطمه قربانی پیرعلیدهی; کیومرث زرافشانی; فرزاد جلیلیان (Pizhūhish/hā-yi Rūstāyī, 2012)
خاستگاه رهیافت مدرسه در مزرعه، همانا رهیافت‌های مشارکتی روستایی است. در استان کرمانشاه این رهیافت به منظور اجرای فعالیت‌های مدیریت تلفیقی آفات، از سال 1387 در بین باغداران اجرا شده است. به هر‌حال اثربخشی و تأثیرگذاری این رهیافت بر میزان دانش، نگرش، مهارت و تمایلات باغداران، جای پرسش دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی رهیافت مذکور در کسب دانش، نگرش، مهارت و سطح آرزوها در بین باغداران شهرستان دالاهو انجام شد. مطالعه به صورت پیمایشی و با طرح تحقیق علّی- مقایسه‌ای و پس‌آزمون با گروه گواه است، که در بین‌ 194 باغدار به اجرا درآمد. بر اساس روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی 97 شرکت‌کننده و 97 غیرشرکت‌کننده به منظور انجام مطالعه انتخاب شدند. پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته با توجه به مرور پیشینه ‌نگاشته‌ها و جلسات غیررسمی با جامعة آماری طراحی شد. روایی پرسشنامه با کمک متخصصان مدیریت تلفیقی آفات سازمان جهاد کشاورزی و اعضای هیئت علمی گروه ترویج دانشگاه رازی تأیید گردید. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 86/0 محاسبه شد. بر اساس یافته‌های تحقیق مدرسه در مزرعه، منجر به ارتقای دانش، بهبود نگرش، مهارت و سطح آرزوهای باغداران شرکت‌کننده در قیاس با باغداران غیرشرکت‌کننده شده است، توصیه می‌شود که این رهیافت در دیگر شهرستان‌های استان کرمانشاه نیز گسترش یابد.