ارزیابی استفاده از مؤلفه های پیشگیری از جرم در طراحی محیطی و تأثیر آن بر احساس امنیت ساکنان مناطق پیراشهری مورد: شهر بنجار - غلامعلی خمر; مهدی مباشری (توسعه فضاهای پیراشهری, 2021)
فضاهای شهری یکی از تأثیرگذارترین عوامل در هدایت الگوهای رفتار فردی و اجتماعی افراد هستند. تمامی رفتارهای انسان در فضاهای معینی شکل میگیرد که بستر رفتار به شمار میآیند. از سوی دیگر، با افزایش رشد شهرنشینی در بسیاری از نواحی ایران، مشکلات و نارساییهای زندگی شهری افزوده‌شده است، ازجمله این مشکلات میتوان به افزایش جرم و جنایت در مناطق پیراشهری اشاره نمود. لذا، هدف مطالعه حاضر، ارزیابی استفاده از مؤلفه‌های پیشگیری از جرم در طراحی محیطی و تأثیر آن بر احساس امنیت ساکنان مناطق پیراشهری (موردمطالعه: شهر بنجار) است. این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش تحقیق توصیفی و تحلیلی است. دادههای موردنیاز تحقیق به روش اسنادی-میدانی (پرسشنامه و مشاهده) گردآوری‌شده است. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از نرم‌افزار SPSS، و مدلهای FARAS و FANP، استفاده شد. نتایج آزمون تی، با توجه به مقدار میانگین به‌دست‌آمده در تمامی مؤلفه‌های مطرح‌شده، نشانگر کمرنگ بودن مؤلفه‌های طراحی محیطی در پیشگیری از جرم در منطقه پیراشهری بنجار است. نتایج آزمون‌های رگرسیون و تحلیل مسیر، نشان داد، بین مؤلفه‌های پیشگیری از جرم در طراحی منطقه پیراشهری بنجار و احساس امنیت ساکنان، ارتباط معنادار و مثبت وجود دارد و در تمامی مؤلفه‌ها تأثیر مستقیمی برافزایش احساس امنیت ساکنان دارد. درنهایت نتایج رتبهبندی مؤلفه‌های طراحی محیطی در پیشگیری از جرم و احساس امنیت ساکنان منطقه پیراشهری بنجار با استفاده از مدلهای FARAS و FANP، نشان داد، مؤلفه حمایت از فعالیتهای اجتماعی با مقدار k به‌دست‌آمده  (490/0) در اولویت اول قرار میگیرد.