Autopromocja dostawców audiowizualnych usług medialnych - Elżbieta Czarny-Drożdżejko (internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny, 2015)
Artykuł przedstawia regulację zjawiska autopromocji w Konwencji o telewizji ponadgranicznej, dyrektywie o audiowizualnych usługach medialnych oraz na gruncie polskiej ustawy o radiofonii i telewizji. Autopromocja jest zjawiskiem złożonym i może przybrać różną formę – reklamy produktów dostawcy usług medialnych, zwiastunów, a niekiedy nawet zapowiedzi. Ustawodawca nie jest do końca konsekwentny w stosowanym nazewnictwie, jak również nie różnicuje tego zjawiska. Autopromocja jest formą przekazu handlowego, a więc takiego który z założenia ma zachęcić do promocji towarów czy usług nadawcy. Do autopromocji stosuje się wszystkie przepisy regulujące formę i treść przekazów handlowych. Szczegółowo została w Polsce unormowana kwestia ogłoszeń nadawcy, zawierających jedynie informację o jego audycjach oraz o dodatkowych produktach uzyskiwanych bezpośrednio z audycji. Szczególne problemy związane są z autopromocją dostawców usług audiowizualnych na żądanie. Artykuł ukazuje złożoność problematyki autopromocji, problemy interpretacji przepisów o autopromocji oraz konieczność wprowadzenia zmian w ustawie o radiofonii i telewizji.